Παρακαλώ δώστε μεγάλη σημασία!‏

Αγαπητοί Φίλοι,

Ξέρω ότι όλοι εσείς που σας στέλνω αυτό το email δεν είσαστε γυναίκες, αλλά ελπίζω ότι θα το μοιραστείτε με τις συζύγους σας,
τις κόρες, τις μητέρες, τις αδελφές, κτλ. Ο κόσμος μας μοιάζει να τρελαίνεται μέρα με τη μέρα.. Βόμβες στα ταχυδρομικά κουτιά και
τρελοί σε parking με αρώματα. Να είσαστε προσεκτικοί.

Με πλησίασαν χθες το απόγευμα, περίπου στις 15:30, σε parking Super Market κοντά στο Πανεπιστήμιο δύο άντρες και με ρώτησαν τι άρωμα φορούσα.

Τότε με ρώτησαν εάν θα ήθελα να μου δειγματίσουν μερικά περίφημα αρώματα που ήταν πρόθυμοι να μου πουλήσουν σε πολύ λογική τιμή.

Πιθανότατα να είχα συμφωνήσει εάν δεν είχα λάβει ένα email μερικές εβδομάδες πιο πριν με την προειδοποίηση: «Θέλεις να μυρίσεις αυτό το ωραίο άρωμα;»

Ο άντρας συνέχισε να στέκεται ανάμεσα στα παρκαρισμένα αυτοκίνητα και φαντάζομαι ότι περίμενε και κάποιον άλλον να «χτυπήσει».

Σταμάτησα μία κυρία που πήγαινε προς το μέρος τους, τους έδειξα και της είπα ότι μου είχαν στείλει ένα email στη δουλειά σχετικά με κάποιον που σε πλησιάζει σε ταχυδρομεία και σε parking και σε ρωτάει αν ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΜΥΡΙΣΕΙΣ ΕΝΑ ΑΡΩΜΑ που πουλάνε σε πολύ φθηνή τιμή. ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΡΩΜΑ... ΕΙΝΑΙ ΑΙΘΕΡΑΣ.

Όταν σκύψεις να το μυρίσεις λιποθυμάς. Θα σου πάρουν το πορτοφόλι, όλα τα τιμαλφή και ποιος ξέρει τι άλλο.
Αν δεν ήταν αυτό το email, πιθανότατα θα είχα μυρίσει το «άρωμα».
Αλλά, ευτυχώς στην γενναιοδωρία ενός φίλου, γλίτωσα οτιδήποτε μπορεί να μου τύχαινε. Ήθελα να κάνω το ίδιο και για σένα.

Δύο η τρείς τέτοιοι τύποι μέ αρώματα κυκλοφορούν στό PRACTIKER TATOϊOY

ΓΥΝΑΙΚΑ ΚΑΙ ΠΟΙΗΣΗ

Το κεφάλαιο Γυναίκα και Ποίηση δεν τελείωσε....Τα ποιήματα αυτά πάει καιρός που τα είχα διαβάσει και έψαξα αρκετά για να τα ξαναβρώ. Είναι της Δάφνης Νικήτα που γεννήθηκε στην Λευκωσία το 1973. Τα ποιήματα της Δάφνης Νικήτα απηχούν την υπερσύγχρονη τάση της ενοποίησης των τεχνών, είναι ποιήματα εικαστικά, αρχιτεκτονικά, μουσικά, κινηματογραφικά και φωτογραφικά. Χωρίς να προδίδουν άμεσα το μυστικό τους, ωστόσο είναι ποιήματα μιλητά, μπορείς να τα πείς και να τα ξαναπείς όπως γινόταν και με τα παλιά ποιήματα.

Η κουζίνα

Πότε επιτέλους
θα σ' έχω
δικό μου σαν
γλυκό από κεράσι
να σε φυλάξω
στο πιο ψηλό
και σκοτεινό
ντουλάπι
της υπόγειάς μου
κουζίνας

μοιράζω
το σ' αγαπώ
στα δύο και σου
χαρίζω το
φιλί που σχηματίζω
σε οθόνη

πού θες να βάλω την καρδιά σου;

-σ' αγαπώ-
ξέμεινα
εδώ κάτω
ρίχνω μέσα σε γυάλα με νερό
αναμμένα κεριά
και γίνομαι κομμάτι από δαντέλα
μυστικό
κάτω από φουστάνι
χωμένη
σε ψηλό ράφι
χωρίς αναπνοή
μόνο μ' ένα ψιθύρισμα
δικό σου

Φόβος στο νερό

Στην κοφτερή
σου άκρη στέκομαι
με έρωτα και φόβο
να στάζουν
στα μακριά
δάκτυλα
Από κάτω
νερό και αλάτι
και το μαχαίρι
να ξεπροβάλλει και
να χώνεται πάλι
με δύναμη
με λύσσα
με πείσμα
ασταμάτητα
στα υγρά σου βάθη
μέχρι να δύσει
ο ήλιος

EΝΗΜΕΡΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΥΤΟΕΞΕΤΑΣΗ ΤΟΥ ΜΑΣΤΟΥ

Το παρακάτω ενδιαφέρει όλες τις γυναίκες αλλά και τους άνδρες (αν γνωρίζετε κάποια γυναίκα που αγαπάτε και ενδιαφέρεστε για την υγεία της, μεταφέρετε της αυτές τις πληροφορίες που θα διαβάσετε παρακάτω).

8 ΜΑΡΤΙΟΥ ΗΜΕΡΑ ΓΥΝΑΙΚΑΣ

8 Μαρτίου. Παγκόσμια γιορτή της γυναίκας!! Η γιορτή αυτή καθιερώθηκε το 1910 στις 19 Μαρτίου από τη Διεθνή Γυναικεία Διάσκεψη της Κοπεγχάγης, ύστερα από πρόταση της μεγάλης φεμινίστριας Κλάρας Τσέτκιν. Το 1913 μεταφέρθηκε στις 8 Μαρτίου.
Η 8 Μαρτίου δεν είναι μια ακόμα εμπορική γιορτή, είναι η μέρα που πριν από έναν αιώνα περίπου, 20.000 εργάτριες της κλωστοϋφαντουργίας της Ν. Υόρκης κατέβηκαν σε μαζική απεργία και ανάγκασαν την εργοδοσία να δεχτεί το αίτημα για μείωση των ωρών εργασίας και αυξήσεις στους μισθούς, σε μια εποχή που ο συνδικαλισμός ήταν απαγορευμένος.
Σκοπός της ήταν να διατηρηθεί η ανάμνηση της πρώτης διαδήλωσης των Αμερικανίδων, που είχε γίνει 53 χρόνια νωρίτερα, το 1857. Από τότε η μέρα αυτή δεν έπαψε να συμβολίζει τους αγώνες των γυναικών για τα δικαιώματά τους και τη διεθνή αγωνιστική αλληλεγγύη τους. Έτσι κάθε χρόνο δίνεται η ευκαιρία στις γυναίκες να προβάλουν τις διεκδικήσεις τους με αλληλεγγύη για ένα ευτυχέστερο μέλλον .Ας θυμηθούμε μερικά χαρακτηριστικά γεγονότα:
8 Mαρτίου 1911: οι γυναίκες Αμερικής και Γερμανίας διαδηλώνουν για κλύτερες συνθήκες εργασίας.
8 Μαρτιου 1913: οι γυναίκες της Τσαρικής Ρωσίας ξεσηκώνονται με το σύνθημα ''Κάτω η πείνα-Κάτω ο πόλεμος''
1914:Διαδήλωση γυναικών στο Παρίσι για να ελευθερωθεί η επαναστατρια Ρόζα Λούξεμπουργκ.
8 Μαρτίου 1917:οι εργατριες της Πετρούπολης (σημερινό Λένιγκραντ) ζητούν Ειρήνη και ψωμί.
8 Μαρτίου 1923: δύο χιλιάδες Γαλλίδες συγκεντρόνονται και απιτούν ''ΟΧΙ ΑΛΛΟ ΠΟΛΕΜΟ''.
8 Μαρτίου 1936: οι γυναίκες της Ισπανίας διαδηλώνουν στη Μαδρίτη κατά του φασισμού.
Δεν είναι ημέρα κούφιων πανηγυρισμών, αλλά μια ημέρα αγώνων δράσης για τα γυναικεία δικαιώματα.Από τότε θεωρείται σύμβολο για τον αγώνα των γυναικών, που μόνο παρωχημένος δεν είναι.! Το 1/3 των Ελληνίδων υφίσταται βία σωματική, ψυχολογική, φραστική ή σεξουαλική. Οι γυναίκες αυτές είναι ηλικίας 31-50 σε ποσοστό 64%, το 6% κακοποποιήθηκαν στην πρώτη τους εγκυμοσύνη και το 67% είναι έγγαμες. Επίσης 7 στις 10 είναι απόφοιτες Δευτεροβάθμιας ή Πανεπιστιμιακής εκπαίδευσης, ενώ σε ποσοστό 33% υπέστησαν βιοπραγίες από τον σύντροφο-μνηστήρα τους πρίν το γάμο , αλλά του έδωσαν "άφεση αμαρτιών" και τον παντρεύτηκαν.
Στην Ευρώπη οι γυναίκες έχουν κατά μέσο όρο λιγότερες αρμοδιότητες από τους άντρες , λαμβάνουν χαμηλότερο μισθό και είναι άνεργες σε μεγαλύτερο ποσοστό.
Θα ήταν παράλειψή μας αν σήμερα, που γιορτάζεται η Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας, δεν ξαναθυμόμαστε μερικές γυναίκες, εκτός από την Κλάρα Τσέτκιν, που με τον αγώνα τους και τα λόγια τους μένουν αθάνατες στην ιστορία του Παγκόσμιου γυναικείου Κινήματος. Μία τέτοια γυναίκα είναι η Ολυμπία Ντε Γκούς, που ακόμη από τα χρόνια της Γαλλικής Επανάστασης, στη διακήρυξή της για τα δικαιώματα της γυναίκας έλεγε:
«Η γυναίκα γεννιέται ελεύθερη και έχει τα ίδια δικαιώματα με τον άνδρα. Όλοι οι πολίτες, άντρες και γυναίκες, είναι ίσοι απέναντι στο νόμο. Πρέπει να δοθεί η δυνατότητα να φορεί την τήβεννο και να κάθεται στη δικαστική έδρα.
Γ υ ν α ί κ ε ς............. ξ υ π ν ή σ τ ε ».
Με αφορμη τη σημερινή μέρα ας καταλάβουμε την αξία της γυναίκας:
Νιώθεις τη φροντίδα της όταν είναι ΑΔΕΡΦΗ
Νιώθεις τη ζεστασιά της όταν είναι ΦΙΛΗ
Νιώθεις το πάθος της όταν είναι ΕΡΩΜΕΝΗ
Νιώθεις την αφοσίωσή της όταν είναι ΣΥΖΥΓΟΣ
Νιώθεις την αγάπη της όταν είναι ΜΗΤΕΡΑ
Νιώθεις τη σοφία της όταν είναι ΓΙΑΓΙΑ

http://elevasta.blogspot.com

Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας

Η ιστορία μας διδάσκει ότι το γυναικείο κίνημα ξεκίνησε δειλά από τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής γύρω στο 1820 και κορυφώθηκε στις 8 Μαρτίου του 1857. Οι γυναίκες που δούλευαν στις βιομηχανίες ρούχων απείργησαν με αίτημα ίσες απολαβές με τους άντρες, καλύτερες συνθήκες εργασίας και μείωση του ωραρίου εργασίας. Η απεργία πνίγηκε στο αίμα, αλλά αποτέλεσε την απαρχή των αγώνων για ίσα δικαιώματα των δύο φύλων που συνεχίζεται μέχρι και σήμερα.
Το 1910 στην Κοπεγχάγη η Δεύτερη Διεθνής Διάσκεψη Σοσιαλιστριών καθιερώνει την ετήσια Ημέρα της Γυναίκας.
Το 1977 ο O.Η.Ε. στη Γενική του Συνέλευση καθιέρωσε την Ημέρας της Γυναίκας, ως Ημέρα για τα Δικαιώματα της Γυναίκας και τη Διεθνή Ειρήνη.
Ας πάμε και στην Ελλάδα.
"Oι γυναίκες της χώρας μας, για πολλούς αιώνες καταπιεσμένες, δέχονταν παθητικά τις διακρίσεις που γίνονταν σε βάρος τους και το ρόλο που τους δόθηκε μέσα στις παραδοσιακά πατριαρχικές κοινωνίες, ζώντας στη σκιά των ανδρών απληροφόρητες, αγράμματες, μακριά από τη δημόσια και οικονομική ζωή του τόπου, παρόλο που συνέβαλλαν αποφασιστικά τόσο στους απελευθερωτικούς αγώνες, όσο και στην ανάπτυξη της χώρας.
Το 1930 οι Ελληνίδες αποκτούν το δικαίωμα του "εκλέγειν" στις Δημοτικές εκλογές, μετά τη συμπλήρωση του τριακοστού έτους της ηλικίας τους, όμως το 1936 η δικτατορία του Μεταξά ανακόπτει την εξέλιξη του Γυναικείου Κινήματος. Μόλις το 1950 και ύστερα από διεθνή επίδραση, οι γυναίκες αποκτούν το δικαίωμα του "εκλέγεσθαι" στις Δημοτικές εκλογές και το 1952 στις Βουλευτικές.
Μετά την επικύρωση του χάρτη των Ηνωμένων Εθνών και της Διεθνούς Σύμβασης της Νέας Υόρκης "Περί πολιτικών δικαιωμάτων των γυναικών" καταργήθηκαν και στην Ελλάδα κραυγαλέες θεσμοθετημένες διακρίσεις σε βάρος των γυναικών και άνοιξε ο δρόμος για τη συμμετοχή τους στη δημόσια ζωή του τόπου.
Μετά τη Μεταπολίτευση το Γυναικείο Κίνημα μπαίνει σε νέα φάση και εμφανίζεται ιδιαίτερα δυναμικό διεκδικώντας τις ίσες ευκαιρίες που δικαιούται, ενώ συνδέεται με τις γενικότερες κοινωνικο-οικονομικές διεκδικήσεις και αποκτά πολιτικό χαρακτήρα. Σήμερα το Γυναικείο Κίνημα, έχοντας πετύχει πολλά τόσο σε θεσμικό, όσο και σε κοινωνικό επίπεδο, διεκδικεί την πλήρη ένταξη της γυναίκας με ισότητα δικαιωμάτων και υποχρεώσεων σε όλους τους τομείς της πολιτικής, οικονομικής και κοινωνικής ζωής
Η 8η Μάρτη σε όλο τον κόσμο είναι μέρα μνήμης των αγώνων των γυναικών, μέρα αποτίμησης των κατακτήσεων και αφετηρία νέων στόχων για την ουσιαστική κατοχύρωση της Ισότητας των φύλων.
Υπάρχει και site για την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας.
sea-ina

ΓΥΝΑΙΚΑ ΚΑΙ ΠΟΙΗΣΗ

Μερικά ποιήματα από την Μαρία Πολυδούρη, από την συλλογή Μοιραίος δρόμος, Ηχώ στο χάος και Ανέκδοτα Ποιήματα. Όχι πως έτσι απλά κλείνει το κεφάλαιο μιας τόσο μεγάλης δημιουργού αλλά δεν ήθελα να σας κουράσω άλλο. Εύχομαι λίγη διάθεση να έμεινε ακόμα...

[ΟΧΙ, ΔΕΝ ΕΧΩ ΔΑΚΡΥΑ...]

Όχι, δεν έχω δάκρια πια για σένα
ψεύτρα Νυχτιά, με τα διαμαντικά
και με τα μάτια σου τα ηλεκτρισμένα.

Στο κάλεσμά σου είμαι άφωνη σα μνήμα.
Και τα τραγούδια τα νοσταλγικά
κ’ οι έρωτες μου σαν το κομμένο νήμα.

Άλλοτε πίστευα στην ομορφιά σου
κι’ όλη καρδιά γινόμουν να πονή.
Κι’ απ’ τις αγάπες σου κι’ απ’ τα καρφιά σου.

Τώρα βλέπω με φρίκη να σιμώνης.
Μη με χαϊδεύεις έτσι ταπεινή,
το μίσος μου μονάχα δυναμώνεις.

Σ’ ΕΝΑ ΦΙΛΟ

Θαρθώ ένα βράδι, στρέφοντας στο δρόμο που με παίρνει,

θαρθώ να σ’εύρω μοναχόν με το παλιό όνειρό σου.

Η Εσπέρα τις λεπτές σκιές νωχελικά θα σέρνη,

περνώντας στο μοναχικό μπροστά παράθυρό σου.

Στη σιωπηλή σου κάμαρα θα με δεχτής και θάναι

βιβλία τριγύρω σε σιωπή βαθιά εγκαταλειμμένα.

Πλάι πλάι θα καθήσουμε. Θα πούμε για όσα πάνε,

για όσα προτού τα χάσουμε μάς είνε πεθαμένα,

για την πικρία της άχαρης ζωής, για την ανία,

για το που δεν προσμένουμε τίποτε ν’αληθέψη,

για τη φθορά, και σιγαλά στη σκοτεινή ησυχία

θα σβήση κ’ η ομιλία μας κ’ η τελευταία μας σκέψη.

Μα η νύχτα στο παράθυρο θαρθή να σταματήση

Μύρα κι ανταύγειες αστεριών κι’ αύρες θ’ ανακατέψη

με το μεγάλο κάλεσμα που θ’ αποπνέη η Φύση,

με την καρδιά σου που η σιωπή δε θα την προστατέψη.

ΟΝΕΙΡΟ

Δε μ’ έφτανε ούτε καν αχός
μέσ’ στη ζωή που ζούσα.
Κ’ η θύμηση λιγόθυμη
των όσων αγαπούσα.

Κ’ ήρθε η ματιά σου γελαστή
εαρινή ελπίδα
και για τα που μου λείψανε
μου μίλησε μ’ ελπίδα.

Μα είνε οι χαρές μας φτερωτές
και το φθινόπωρο είνε
μέσα στην ίδια μου φωνή
που σου φωνάζει: μείνε.

Και της ματιάς σου ο γελαστός
ήλιος θα βασιλέψη
και τ’ όνειρο θα ξεχαστή
προτού καν αληθέψη.

ΓΥΝΑΙΚΑ ΚΑΙ ΠΟΙΗΣΗ

Η συνέχεια αυτού του μικρού οδοιπορικού γίνεται με την περισσότερο γνωστή στο κοινό, Μαρία Πολυδούρη. Κάποιοι από εμάς την διαβάσαμε στο σχολείο, άλλοι ίσως την γνώρισαν πρόσφατα μέσα από την σειρά που έτρεξε για λίγο στην τηλεόραση. Πήρε πολύ γρήγορα τον χαρακτηρισμό πεσιμιστή δημιουργού, μα παραμένει ιέρεια του ερωτικού ποιήματος. Άλλωστε το κεφάλαιο έρωτας έχει και μια νότα γκρί στο σύνολό του και γιατί όχι όταν έστω και έτσι το αποτέλεσμα της δημιουργίας είναι υπέροχο. Μόνο γιατί όπως πέρναγα με καμάρωσες....τι άλλο μπορεί να πεί κανείς;
ΓΙΑΤΙ Μ’ ΑΓΑΠΗΣΕΣ
Δεν τραγουδώ παρά γιατί μ’ αγάπησες στα περασμένα χρόνια. Και σε ήλιο, σε καλοκαιριού προμάντεμα και σε βροχή, σε χιόνια, δεν τραγουδώ παρά γιατί μ’ αγάπησες. Μόνο γιατί με κράτησες στα χέρια σου μια νύχτα και με φίλησες στο στόμα, μόνο γι’ αυτό είμαι ωραία σαν κρίνο ολάνοιχτο κ’ έχω ένα ρίγος στην ψυχή μου ακόμα, μόνο γιατί με κράτησες στα χέρια σου. Μόνο γιατί τα μάτια σου με κύτταξαν με την ψυχή στο βλέμμα, περήφανα στολίστηκα το υπέρτατο της ύπαρξής μου στέμμα, μόνο γιατί τα μάτια σου με κύτταξαν. Μόνο γιατί όπως πέρναα με καμάρωσες και στη ματιά σου να περνάη είδα τη λυγερή σκιά μου, ως όνειρο να παίζει, να πονάη, μόνο γιατί όπως πέρναα με καμάρωσες. Γιατί δισταχτικά σα να με φώναξες και μου άπλωσες τα χέρια κ’ είχες μέσα στα μάτια σου το θάμπωμα - μια αγάπη πλέρια, γιατί δισταχτικά σα να με φώναξες. Γιατί, μόνο γιατί σε σέναν άρεσε γι’ αυτό έμεινεν ωραίο το πέρασμά μου. Σα να μ’ ακολουθούσες όπου πήγαινα, σα να περνούσες κάπου εκεί σιμά μου. Γιατί, μόνο γιατί σε σέναν άρεσε. Μόνο γιατί μ’ αγάπησες γεννήθηκα, γι’ αυτό η ζωή μου εδόθη. Στην άχαρη ζωή την ανεκπλήρωτη μένα η ζωή πληρώθη. Μόνο γιατί μ’ αγάπησες γεννήθηκα. Μονάχα για τη διαλεχτήν αγάπη σου μου χάρισε η αυγή ρόδα στα χέρια. Για να φωτίσω μια στιγμή το δρόμο σου μου γέμισε τα μάτια η νύχτα αστέρια, μονάχα για τη διαλεχτήν αγάπη σου. Μονάχα γιατί τόσο ωραία μ’ αγάπησες έζησα, να πληθαίνω τα ονείρατά σου, ωραίε που βασίλεψες κ’ έτσι γλυκά πεθαίνω μονάχα γιατί τόσο ωραία μ’ αγάπησες...

......Η φωνή της Ελευθερίας Αρβανιτάκη του έχει δώσει όλη την αξία που του επιβάλλεται. Στο youtube σας παραπέμπω για να το απολαύσετε.

[ΜΕ ΤΗΣ ΣΙΩΠΗΣ...]

Με της σιωπής τα κρίνα που λυγούνε

μέσα στα νικημένα μου τα χέρια,

με τις σκέψες που μάταια κυνηγούνε

η μια την άλλη πέρα από τ’ αστέρια,

Με τα μάτια που κάτι νοσταλγούνε,

κάτι που μου είνε αγνοημένο πλέρια,

σα να μη βλέπουν, σα να μην αλγούνε,

εξαϋλωμένα μάτια, μάτια αιθέρια,

Στέκω οραματισμένη και πιστεύω.

Δεν ξέρω τι πιστεύω. Ξεφυλλίζω

τα ποιήματά σου κι’ όλο μεσιτεύω.

Στη σκέψη σου και στη βουλή του απείρου.

Κι’ όπως ποτέ τα μάτια δε σφαλίζω...

ξέρω πως πια δεν είνε απάτη ονείρου.