Καριτσιώτικο Αντάμωμα 2011 : Αδελαΐδα Αυστράλιας.

ΠΑΤΑ ΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ ΦΩΤΟ  ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΤΣΑΜΠΗΣ

Κάτω από τον δροσερό ίσκιο των πελώριων δέντρων στο Souter Park του Γκούντγουντ, προάστιο της Αδελαΐδας, πραγματοποιήθηκε χτες, Κυριακή το μεσημέρι 23 Ιανουαρίου 2011, το φετινό αντάμωμα χωριανών, απογόνων και φίλων του χωριού.
Η συμμετοχή του κόσμου ήταν μεγάλη, το φαγοπότι πλούσιο, η κουβέντα ατέλειωτη.Η Αδελφότητα Καριτσιωτών ευχαριστεί θερμά όλους που ήρθαν στο αντάμωμα, αναπτύσσοντας και διατηρώντας έτσι των ισχυρών δεσμών
μεταξύ των αποδήμων Καριτσιωτών και απογόνων στην στην Αδελαΐδα.

Αλλαγή των γενεών επιδιώκει η Παμ-Πελοποννησιακή Ομοσπονδία Νότιας Αυστραλίας

Δύο Λάκωνες επιλέχτηκαν την Τρίτη, 21 Δεκεμβρίου 2010, να ηγηθούν την Παμ-Πελοποννησιακή Ομοσπονδία της Νότιας Αυστραλίας στο άμεσο μέλλον με στόχο την επίτευξη αλλαγής γενεών στη διοίκησή. Ο Χρήστος Γ. Βλάχος και ο Δημήτρης Ε. Κατσάμπης αναλαμβάνουν τους ρόλους του προέδρου και του γραμματέα αντίστοιχα. Ο Βλάχος, αρχικά από το Βρονταμά, είναι ο άμεσος προηγούμενος πρόεδρος του Παλλακωνικού Συλλόγου, ενώ ο Κατσάμπης, αρχικά από την Καρίτσα, είναι ο σημερινός γραμματέας.

Καριτσιώτικο Αντάμωμα στην Αδελαΐδα

Κα­ρι­τσιώ­τι­κο Αντάμωμα
Κυ­ρια­κή, 23 Ιανουαρίου 2011 

στο Souter Park

Γωνία Albert Street και Hardy Street Goodwood

Α­γα­πη­τά μέ­λη και φίλοι,

Με χα­ρά σας προσκαλούμε στο παραδοσιακό καλοκαιριάτικο αντάμωμα, την Κυριακή 23 Ιανουαρίου, πρώτη εκδήλωση του 2011, χρονιάς της 25ης επετείου της Αδελφότητας Καριτσιωτών Νότιας Αυστραλίας "Η Καρίτσα". 

Η Αδελφότητα θα προσφέρει τα ψητά και τα σαλατικά δωρεάν α­πό τις 12 το με­ση­μέ­ρι μέχρι 3 το απόγευμα. Μπίρα και αναψυκτικά θα πουλιούνται. Ε­λά­τε να πε­ρά­σου­με έ­να πε­ρί­φη­μο α­πό­γευ­μα.

Σε περίπτωση κακοκαιρίας το αντάμωμα θα γίνει στο Παλλακωνικό Οικογενειακό Κέντρο.

Σας περιμένουμε!

Μια "μικρή Λακωνία" στη Μελβούρνη

Σειρά εκδηλώσεων προγραμματίζουν οι Λάκωνες της Μελβούρνης, με αποκορύφωμα την τοποθέτηση προτομής του βασιλιά της αρχαίας Σπάρτης Λεωνίδα στο "Σπάρτα Πλέις" (Sparta Place), στο προάστιο Μπρόνσγουικ (Brunswick).

Οι σχέσεις της συγκεκριμένης περιοχής της Μελβούρνης με τη Λακωνία ξεκινάνε από τον …δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, όπως εξηγεί στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο πρόεδρος της «Παλλακωνικής Αδελφότητας», Παναγιώτης Διακουμάκος, o οποίος σημειώνει:

"Το 1941, ο αείμνηστος Ιωάννης Ρέντζης έκρυψε τρεις Αυστραλούς στρατιώτες από τους Γερμανούς κατακτητές στο χωριό Ποταμιά Λακωνίας, για περισσότερο από ένα χρόνο. Κάτι παρόμοιο είχαν κάνει και άλλοι Λάκωνες, θέτοντας τη ζωή τους και τις οικογένειές τους σε μεγάλο κίνδυνο.

Το 1948, ο Ιωάννης Ρέντζης μετανάστευσε στην Αυστραλία με πρόσκληση από τον στρατιώτη Ted Peachey και εγκαταστάθηκε στην οδό Μπλιθ (Blyth), στο Μπρόνσγουικ (εκεί υπάρχει σήμερα ο ελληνορθόδοξος ναός του Αγίου Βασιλείου και ελληνικό σχολείο)".

Τις δεκαετίες του '50 και του '60, όταν άρχισε η μαζική μετανάστευση, οι περισσότεροι Λάκωνες εγκαταστάθηκαν στο Μπρόνσγουικ και τα γύρω προάστια, κοντά στον Γιάννη Ρέντζη που ήταν ένας αξιοσέβαστος και πολύ αγαπητός άνθρωπος.

Συνεχίζει ο κ. Διακουμάκος:

"Το 1987 κατόπιν ενεργειών της 'Παλλακωνικής Αδελφότητας', με πρόεδρο τον κ. Κώστα Καραβίτη, και με τη συνεργασία της Ελληνικής Κοινότητας Μπρόνσγουικ- της οποίας προήδρευε ο κ. Ηλίας Ρέντζης, γιος του Ιωάννη - καθώς και τη συνεργασία του Δήμου Μπρόνσγουικ με δήμαρχο τον Κόλιν Χoλ (Colin Hall), πραγματοποιήθηκε η αδελφοποίηση των Δήμων Μπρόνσγουικ και Σπάρτης.

Χάρη αυτού του γεγονότος, ο Δήμος Μπρόνσγουικ έκλεισε και διαμόρφωσε τον μισό δρόμο Τρίποβιτς (Tripovich) και το ονόμασε "Σπάρτα Πλέις", ως ένδειξη αναγνώρισης για τη συμβολή των Λακώνων και, γενικά, των Ελλήνων στην ανάπτυξη της περιοχής, όπου και τοποθετήθηκε η πλακέτα της αδελφοποίησης επίσημα το 1988.

Το 1998 τοποθετήθηκε η πλακέτα του Ιωάννη Ρέντζη στο "Σπάρτα Πλέις", ως αναγνώριση του κοινωνικού του έργου και για την ποικιλόμορφη δράση του στην περιοχή.

Το 2003 τοποθετήθηκε νέα πλακέτα, αναγνωρίζοντας τη συμβολή της 'Παλλακωνικής Αδελφότητας' στη διαμόρφωση του τόπου και τον πολυπολιτισμό της περιοχής".

Το 2009 η αδελφοποίηση των Δήμων Μπρόνσγουικ - Σπάρτης ανανεώνεται με το νέο Δήμο Μόρελαντ (Moreland). Η «Παλλακωνική Αδελφότητα» με τη συνεργασία του Δήμου Μόρελαντ και την αμέριστη συμπαράσταση του ελληνικής καταγωγής δημάρχου, Λάμπρου Ταπεινού, καταβάλλουν μεγάλες προσπάθειες για την τοποθέτηση της προτομής του Λεωνίδα στο "Σπάρτα Πλέις", που είναι έργο του Λάκωνα γλύπτη Πέτρου Γεωργαρίου.

Ο Δήμος Μόρελαντ πληρώνει τα έξοδα κατασκευής του έργου, η δε Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Λακωνίας καλύπτει τα έξοδα μεταφοράς και η "Παλλακωνική Αδελφότητα" αναλαμβάνει τα έξοδα κατασκευής της βάσης.

Τα αποκαλυπτήρια θα γίνουν την Κυριακή 29 Νοεμβρίου παρουσία πολλών επισήμων. Ανάμεσά τους και εκπρόσωποι του δήμου Σπαρτιατών. ΠΗΓΗ

ΔΕΙΞΕ ΜΟΥ ΤΟΝ ΦΙΛΟ ΣΟΥ...

Οι φίλοι : Δεν ζητούν ποτέ φαγητό
Οι Έλληνες φίλοι : Είναι η αιτία που δεν έχεις φαγητό!

Οι φίλοι: Θα σου πούνε "γεια"
Οι Έλληνες φίλοι : Θα σου δώσουν μια μεγάλη αγκαλιά και ένα δυνατό φιλί.

Οι φίλοι: Αποκαλούν τους γονείς σου "Κύριε" και "Κυρία"
Οι Έλληνες φίλοι: Αποκαλούν τους γονείς σου "Θείε" και "Θεία" !

Οι φίλοι : Δεν σ' έχουν δει ποτέ να κλαίς
Οι Έλληνες φίλοι: Κλαίνε μαζί σου.

Οι φίλοι: Τρώνε στο τραπέζι σου και φεύγουν
Οι Έλληνες φίλοι: Ξοδεύουν ώρες τρώγοντας, μιλώντας, γελώντας και απλά κάνοντας παρέα.

Οι φίλοι: Δανείζονται δικά σου πράγματα για λίγες μέρες και σου τα επιστρέφουν.
Οι Έλληνες φίλοι: Κρατούν τα δανεικά πράγματα μέχρι να ξεχάσεις ότι είναι δικά σου!

Οι φίλοι: Γνωρίζουν αρκετά πράγματα για σένα
Οι Έλληνες φίλοι: Μπορούν να γράψουν βιβλίο για σένα με πολλές λεπτομέρειες.

Οι φίλοι: Σε παρατάνε αν αυτό κάνει και ο πολύς κόσμος.
Οι Έλληνες φίλοι: Έχουν χεσμένο τον κόσμο και είναι μαζί σου.

Οι φίλοι: Χτυπούν την πόρτα σου ή παίρνουν τηλέφωνο όταν θέλουν να σ' επισκεφτούν.
Οι Έλληνες φίλοι: Μπαίνουν μέσα και φωνάζουν, "Ήρθα!" !

Οι φίλοι: Είναι για λίγο...
Οι Έλληνες φίλοι: Είναι για μια ζωή!

Οι φίλοι: Θα αγνοήσουν αυτό το κείμενο.
Οι Έλληνες φίλοι: Θα το προωθήσουν στους φίλους τους.(στανταρρρρρρ!!!!)

Το κομμάτι αυτό το ανακάλυψα στο διαδίκτυο στο www.in.gr στην πανλακωνική ιστοσελίδα. Τελικά και τι δεν βρίσκεις στον χώρο αυτό, αρκεί να έχει όρεξη να ψάχνει κανείς.

Οι χριστουγεννιάτικες αγορές της Γερμανίας

Οι χριστουγεννιάτικες αγορές
( Weihnachtsmarkt) δίνουν παραμυθένια εικόνα στην Γερμανία μέχρι να έρθουν τα Χριστούγεννα.Ο χώρος μοσχομυρίζει από λιχουδιές και ζεστό κρασί
( Glühwein) βρασμένο με κανέλλα, ζάχαρη, φλούδα πορτοκαλιού ή λεμονιού κ.λ.π. Οι αγορές είναι γεμάτες από μαγαζάκια με ζαχαρωτά, παιχνίδια, χριστουγεννιάτικα είδη και πολύ πολύ κόσμο. Σας στέλνω τρείς φωτογραφίες από τις πιο κοντινές μου που πήγα αυτές τις μέρες, της Φρανκφούρτης και του Μαίνζ.
Χρόνια πολλά και πάλι και μεταξύ μας.. οι κουραμπιέδες και τα μελομακάρονα της Ελλάδας αφήνουν
χιλιόμετρα πίσω τους τα γερμανικά αντίστοιχα....Όπως μεγάλωσε κανείς!! Το ζεστό κρασί τους δεν λέω, είναι δικαιωματικά καλύτερο.
Στην Υγειά όλων μας!

Να τα πούμε;;

Τα χριστουγεννιάτικα κάλαντα ξεκινάνε συνήθως με το γνωστό “Καλην ημέραν άρχοντες” και συνεχίζουν με διάφορες παραλλαγές, ανάλογα με τον τόπο και χώρο που ψάλλονται. Για να μη ξεχάσουμε λοιπόν κι αυτά που ξέρουμε, σας εύχομαι με την παραδοσιακή έκδοση μέσω της οποίας τα λέγαμε μικροί από πόρτα σε πόρτα, Καλά Χριστούγεννα όπου και αν βρίσκεστε, εντός ή εκτός Ελλάδας.

Καλήν ημέραν άρχοντες αν εί- αν είναι ο ορισμός σας Χριστού τη θεία γέννησηνα πω- να πω στ’ αρχοντικό σας
Χριστός γεννάται σήμερον εν Βη- εν Βήθλεέμ τη πόλη οι ουρανοί αγάλλονται χαίρει- χαιρεί η φύσις όλη
Εν τω σπηλαίω τίκτεται εν φά- εν φάτνη των αλόγων ο Βασιλεύς των ουρανών και ποι- και ποιητής των όλων
Σ’ αυτό το σπίτι που ‘ρθαμε πέτρα- πετρά να μη ραγίσει κι ο νοικοκύρης του σπιτιού χρόνια- χρονιά πολλά να ζήσει

Πίνακας με Θέμα τα Κάλαντα του Νικηφόρου Λύτρα

Ελληνικό νηπιαγωγείο Mainz

Και επειδή ως γνωστό η γιορτή κρατάει 40 ημέρες, καμαρώστε τα μικράκια του ελληνικού νηπιαγωγείου στο Mainz της Γερμανίας στην γιορτή της 28ης Οκτωβρίου Τα παιδιά μας όλο χαρά και υπερηφάνεια είπαν τα ποιήματάκια τους και τραγούδησαν για το εορταστικό της ημέρας.
Οι δάσκαλοι και η νηπιαγωγός μας έκαναν και φέτος καλή δουλειά, που αν δεν μας τα χαλούσε ως συνήθως ο καιρός θα είχαμε μεγαλύτερη συμμετοχή.
Το νηπιαγωγείο είναι για τα μικρά μας ελληνόφωνα παιδιά όχι μόνο παιδότοπος εκμάθησης, αλλά το πρώτο μέρος επαφής τους με την ελληνική γλώσσα εκτός σπιτιού τους.
Με μεγάλες δυσκολίες έχουν στηθεί αυτά τα σχολεία και το μεγάλο παράπονο όλων είναι πως ενώ υπάρχει θέληση και συμμετοχή από την ομογένεια, η μαμά πατρίδα δεν έχει σχεδόν ποτέ χρήματα και εκπαιδευτικούς για τους ομογενείς της.
"με στεφάνια σε στολίζω, της ανδρείας της τιμής", το ποιηματάκι της μικρής μου για κείνη την ημέρα, που έχουμε μέσα Νοεμβρίου και ακόμα το απαγγέλλει.

ΕΛΛΗΝΕΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΑΡΧΕΣ ΤΟΥ ΑΙΩΝΑ ΜΑΣ

Στις αρχές του περασμένου αιώνα και ιδιαίτερα την εικοσαετία 1900-1920, χιλιάδες Έλληνες φτάνουν στην Αμερική αναζητώντας την τύχη τους στη « Νέα Γη της Επαγγελίας». Εκτός από την σωματική ικανότητα, δεν είχαν άλλο προσόν. Έφταναν στον Πειραιά και αντίκριζαν πρώτη φορά θάλασσα και βαπόρια. Αγράμματοι οι περισσότεροι, άβγαλτοι, αθώοι, πάμφτωχοι, ευάλωτοι στην εκμετάλλευση.

Με έναν μπόγο με ρούχα στα χέρια, με την αγωνία για το άγνωστο που τους περίμενε, αλλά και την ελπίδα ότι θα γλιτώσουν απ’ τη πείνα, τη δυστυχία και την εκμετάλλευση που βασίλευε στην Ελλάδα.. Πίστευαν ότι κάτι θα κονομήσουν και θα γυρίσουν πίσω στην πατρίδα. Οι περισσότεροι όμως έμειναν εκεί για πάντα

Το « μαρτύριο» του Έλλις Άιλαντ

Το ταξίδι απ' το λιμάνι του Πειραιά ή της Πάτρας διαρκούσε κάπου 25 μέρες, κάτω από άθλιες συνθήκες για τους επιβάτες της τρίτης θέσης, που ήταν οι δικοί μας. Οι μετανάστες θεωρούνταν «φορτίο» και πακετάρονταν κυριολεκτικά σε απελπιστικά στενούς χώρους. Πλοία μόλις 5-6 χιλιάδων τόνων μετέφεραν 1.200-1.300 επιβάτες! Από την πρώτη κιόλας μέρα του ταξιδιού η πολυκοσμία, οι αναθυμιάσεις των εμετών, η μυρωδιά των ανθρώπινων σωμάτων, έκαναν την κατάσταση δραματική. Το πλοίο αγκυροβολούσε στο λιμάνι της Ν. Υόρκης, σε έναν απ' τους ντόκους του Μανχάταν ή απέναντι στο Χομπότεν. Το εισιτήριο ήταν 25 δολάρια μέχρι το 1910 κι έφτασε τα 50 δολάρια μετά το 1920, πολύ μεγάλο ποσό για την εποχή εκείνη.

Οι επιβάτες της πρώτης και της δεύτερης θέσης, ύστερα από ένα σύντομο ιατρικό και τελωνειακό έλεγχο, χάνονταν στους δρόμους του πολύβουου Μανχάταν, που γνώριζαν άλλωστε πολύ καλά. Το μαρτύριο για τους επιβάτες της τρίτης θέσης, που ήταν και οι δικοί μας, μόλις άρχιζε. Κατάκοποι και παραφορτωμένοι, επιβιβάζονταν σε βάρκες της Υπηρεσίας Αλλοδαπών και μεταφέρονταν στο περίφημο Έλλις Άιλαντ. Το Έλλις Άιλαντ είναι ένα μικρό νησάκι στην είσοδο του λιμανιού της Νέας Υόρκης, γνωστό στους Έλληνες μετανάστες ως «Καστιγγάρι».

Εκεί μέσα στις στοές των γραφείων υποβάλλονταν σε ιατρικό και διοικητικό έλεγχο. Το μαρτύριο που περνούσαν, τους έκανε να ξεχάσουν τις ταλαιπωρίες του ταξιδιού Οι γιατροί εξέταζαν πρώτα τα μάτια των μεταναστών για να δουν αν πάσχουν από τραχώματα, την κατάσταση του δέρματος, του στόματος, της κεφαλής, του σώματος. Σε περίπτωση διάγνωσης ασθένειας ή σωματικής αναπηρίας, οι μετανάστες κρίνονταν ανεπιθύμητοι και η ακτοπλοϊκή εταιρεία που τους μετέφερε είχε την υποχρέωση να τους επαναφέρει πίσω στην πατρίδα. Ανεπιθύμητοι κρίνονταν επίσης και όσοι δεν είχαν συγγενείς ή φίλους στην Αμερική, για να τους δώσουν ένα κρεβάτι και ένα πιάτο φαγητό τις πρώτες μέρες, που κινδύνευαν να πεθάνουν απ’ την πείνα. Επίσης όσοι δεν φαίνονταν αρκετά γεροί για να δουλέψουν στις σιδηροδρομικές γραμμές ή στα μεταλλεία, για τα οποία τους προόριζαν. Τον καθέναν απ’ αυτούς, τον συνοδεύουν δυο αρχειακά έγγραφα ντοκουμέντα, του πλοίου που τους μετέφερε στην Αμερική και της Υπηρεσίας Αλλοδαπών του λιμανιού της Νέας Υόρκης που έφταναν, στα οποία αναφέρονται το όνομα του πλοίου, τα στοιχεία τους και ο τόπος καταγωγής τους τα στοιχεία των φίλων ή συγγενών που θα τους φιλοξενούσαν στην Αμερική, το χρώμα των ματιών, των μαλλιών, το μήκος του πέλματος των ποδιών, η κατάσταση της υγείας τους, η οικογενειακή τους κατάσταση, το εισιτήριο που πλήρωσαν για να έρθουν, κ.λ.π.. Όλοι δήλωναν τόπο διαμονής τους τα σπίτια άλλων συγχωριανών τους που ήδη ήταν στην Αμερική.
Βρείτε από τα αρχεία του Έλλις Άιλαντ τους δικού σας ανθρώπους ,την ημερομηνία αναχώρησης ,και άφιξης ,διάρκεια ταξιδιού ,το όνομα του πλοίου ,και την καταγραφή τους κατά την είσοδο στο λιμάνι Έλλις Άιλαντ .

Κάντε πρώτα μια εγγραφή για να μπορέσετε να κάνετε την περιήγησης σε περισσότερες πληροφορίες http://www.ellisisland.org/default.asp

ΓΙΟΡΤΗ ΚΡΑΣΙΟΥ ΣΤΗ ΓΕΡΜΑΝΙΑ Mainz Rheinland

Οι φωτογραφίες αυτές μας της έστειλε η Παναγιώτα από τη Γερμανία,όπου πραγματοποιήθηκε το περασμένο Σάββατο τετραήμερη γιορτή κρασιού.
Στο εμαιλ μου αναφέρει ότι στην επόμενη γιορτή κρασιού της Γράμμουσας να διοργανώσουν τη γιορτή τους βλέποντας αυτές τις φωτογραφίες ,και συγκεκριμένα σε μια φωτογραφία που είναι το συντριβάνι και βγάζει κρασί.
Ας ελπίσουμε οι υπεύθυνοι που ασχολούνται με τη γιορτή κρασιού στη Γράμμουσα να το λάβουν υπόψη τους ,και γιορτή κρασιού δεν είναι σαν αυτή που κάνουν,μπουζούκια ένα βράδυ και τελείωσε ,άσε που φέτος είχαν χωριστεί σε δυο στρατόπεδα ,και δεν αναλάμβανε κανένας ,ευτυχώς που ήταν ο φίλος μου ο Δημήτρης ο Διαμαντάκος και ξελάσπωσε λίγο τα πράγματα
Θέλω να τονίσω ότι τα παιδιά που ήταν στη γιορτή κρασιού στη Γερμανία το ξεφάντωμα το έκαναν στο σπίτι και με το ένα χέρι είχαν το κρασί και το άλλο στον υπολογιστή βλέποντας το μπλοκ της Σκάλας και αυτό με τη σειρά του αφιέρωνε τραγούδια στα οποία ζητούσαν .
Η Παναγιώτα στέλνει χαιρετίσματα σε όλους τους Σκαλιώτες ,και την ευχαριστούμε και εμείς με τη σειρά μας για την επικοινωνία της.