Η ΠΡΟΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑΣ

Ξέρουμε πως στην Αρχαία Ελλάδα οι Έλληνες γνώριζαν την χρήση του φακού ( ενός γυαλιστερού πετρώματος , κρύσταλλο ) από τον 5-6 αιώνα π.χ. υπάρχουν αναφορές ακόμα και σε έργα θεατρικών συγγραφέων.Οι φακοί τα κάτοπτρα, οι ιδιότητες του φωτός, ή σύνθεση και ή δημιουργία των χρωμάτων, οι νόμοι της ανάκλασης και της διάθλασης, είχαν παρατηρηθεί και διατυπωθεί έγγραφα κατά την αρχαιότητα.
Ο Αριστοτέλης τον 4ο αιώνα π.χ. γύρω στο 310 π.Χ. ο μεγάλος Έλληνας σοφός παρατήρησε το φαινόμενο του σκοτεινού δωματίου. Παρατήρησε μια εικόνα κατά την διάρκεια της έκλειψης της σελήνης που προβλήθηκε στο έδαφος μέσω των τρυπών από ένα κόσκινο, και από τα χάσματα μεταξύ των φύλλων ενός πλατανιού.
Περιέγραψε το φαινόμενο της συμπεριφοράς των ακτινών του φωτός, όταν περνάνε μέσα από μία μικρή τρύπα, την ευθύγραμμη διάδοση του φωτός και του σχηματισμού του ειδώλου ενός αντικειμένου μέσα από μία μικρή τρύπα, περιγράφονται σε βασικές γραμμές, από τον μεγάλο σοφό, στο 15ο κεφάλαιο του βιβλίου του «Προβλήματα».Ήταν η πρώτη περιγραφή για τον τρόπο που λειτουργεί η απλούστερη φωτογραφική μηχανή, η γνωστή ως camera obscura. Camera = “ Δωμάτιο ” - Obscura = “ Σκοτεινό ” στα Λατινικά
fotoartmagazine.gr

ΧΡΗΜΑ ΚΑΙ ΑΓΕΝΕΙΑ

Ο πλούτος φέρνει την... αγένεια διαπιστώνει επιστημονική έρευνα

Μια τσάντα που αποτελεί τελευταία λέξη της μόδας ή ένα κοστούμι Armani μπορεί να δείξει ότι κάποια ή κάποιος έχει αρκετά χρήματα στο λογαριασμό τους. Όμως, όπως υποστηρίζει μία νέα επιστημονική έρευνα, το ίδιο μήνυμα τελικά μπορεί να «περάσει» και η γλώσσα του σώματος ή απλώς η ίδια η...γλώσσα..
Απλούστατα, οι πιο πλούσιοι είναι πιο αγενείς, όταν μιλάνε με τους άλλους.
Οι ψυχολόγοι Μάικλ Κράους και Ντάχερ Κέλτνερ του πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας-Μπέκλεϊ, σύμφωνα με την ηλεκτρονική υπηρεσία Live Science, βιντεοσκόπησαν διάφορες τετ-α-τετ συνομιλίες ανθρώπων αναλύοντας κυρίως ορισμένες χειρονομίες που δείχνουν το επίπεδο ενδιαφέροντος για τον άλλο.
Η έρευνα δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Psychological Science.
Η βασική διαπίστωση είναι ότι όσοι έχουν υψηλότερο κοινωνικοοικονομικό στάτους, έχουν και πιο «αγενή» συμπεριφορά την ώρα που μιλάνε, μεταξύ άλλων περιποιούμενοι τον εαυτό τους, μουτζουρώνοντας αδιάφορα χαρτιά όταν συνομιλούν με τον άλλον ή κάνοντας συνεχώς νευρικές κινήσεις ανυπομονησίας.
Από την πλευρά, τα άτομα χαμηλότερου κοινωνικοοικονομικού επιπέδου δείχνουν περισσότερα σημάδια του τύπου «ενδιαφέρομαι», όπως γέλια ή σήκωμα των φρυδιών.
Οι πλουσιότεροι κατά μέσο όρο έπαιζαν νευρικά με ένα κοντινό αντικείμενο κατά μέσο όρο επί δύο δευτερόλεπτα στη διάρκεια μια δίλεπτης συνομιλίας τους, ενώ οι φτωχότεροι δεν έπαιζαν σχεδόν καθόλου.
Οι πλουσιότεροι, για σύντομα διαστήματα, έκαναν κινήσεις περιποίησης στο δικό τους σώμα, ενώ οι φτωχότεροι ποτέ. Οι φτωχότεροι κουνούσαν τα κεφάλια τους, γέλαγαν και σήκωναν τα φρύδια τους για τουλάχιστον δύο δευτερόλεπτα περισσότερο από τους πλουσιότερους.
Σύμφωνα με τους ερευνητές, η διαφορά στη συμπεριφορά έχει τις ρίζες της στο ζωικό μας παρελθόν και αντιστοιχεί στα σήματα που στέλνουν και σήμερα ζώα όπως τα παγώνια, φουντώνοντας τις ουρές τους για να περάσουν μηνύματα του τύπου «δες πόσο ωραίος είμαι»!
Οι πλουσιότεροι άνθρωποι δεν νοιάζονται αν θα γνέφουν με το κεφάλι τους ότι συμφωνούν ή αν θα γίνουν πιο αρεστοί με το να γελάσουν, κάτι που έχουν ανάγκη όμως οι φτωχότεροι που είναι και πιο εξαρτημένοι από τη γνώμη των άλλων.
ΑΠΕ-ΜΠΕ

ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ ΑΠΑΤΗ

Πεταλούδες ξεγελούν τα μυρμήγκια και απαιτούν ειδική μεταχείριση

Ορισμένες από τις φαινομενικά αθώες πεταλούδες που θαυμάζουμε το καλοκαίρι έχουν στην πραγματικότητα σατανικές τακτικές επιβίωσης: Ξεγελούν τα μυρμήγκια ώστε να ανατρέφουν τα μικρά τους και να τα προσέχουν μάλιστα περισσότερο κι από την ίδια τη βασίλισσα της μυρμηγκοφωλιάς.
Οι προνύμφες της ευρωπαϊκής πεταλούδας Maculinea rebeli εκπέμπουν μια ουσία που μιμείται τη μυρωδιά μέσω της οποίας τα μυρμήγκια αναγνωρίζουν το ένα το άλλο. Μένουν έτσι μέσα στη μυρμηγκοφωλιά και όταν γίνουν κάμπιες αρχίζουν να ζητούν φαγητό όπως κάνουν και οι προνύμφες των μυρμηγκιών, αναφέρουν στο περιοδικό Science Βρετανοί ερευνητές.
Όμως οι νεογέννητες πεταλούδες δεν αρκούνται στα δωρεάν γεύματα. Παράγουν επίσης τους ίδιους ανεπαίσθητους ήχους που εκπέμπει η βασίλισσα των μυρμηγκιών, έτσι ώστε να διεκδικούν ειδικά προνόμια: Σε περίπτωση κινδύνου, τα μυρμήγκια εργάτες σπεύδουν να σώσουν τις προνύμφες της πεταλούδας αφήνοντας τα δικά τους μικρά σε δεύτερη προτεραιότητα.
Η ομάδα του Τζέρεμι Τόμας στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης διαπίστωσε μάλιστα ότι, σε περίοδο έλλειψης τροφής, τα μυρμήγκια-τροφοί σκοτώνουν τις δικές τους προνύμφες για να τις ταΐσουν στις κάμπιες της πεταλούδας.
Στη φύση, η βασίλισσα των μυρμηγκιών και οι κάμπιες της M.rebeli ζουν σε διαφορετικούς χώρους της αποικίας και δεν συναντώνται ποτέ. Οι ερευνητές, όμως, προχώρησαν σε ένα ακόμα πείραμα για να διαπιστώσουν μέχρι πού μπορεί να φτάσει η απάτη των πεταλούδων:
Όταν τοποθέτησαν μια κάμπια και τέσσερις αληθινές βασίλισσες στον ίδιο θάλαμο, οι βασίλισσες αρχικά επιτέθηκαν στο παρείσακτο έντομο. Όμως τα μυρμήγκια εργάτες σύντομα παρενέβησαν στον καβγά, δαγκώνοντας τις πραγματικές βασίλισσές τους και αναγκάζοντάς τες να περιμένουν στη γωνία όση ώρα περιποιούνταν τη δόλια κάμπια.

ΠΑΡΑΞΕΝΑ

Η σεροτονίνη κάνει τις ακρίδες να ενώνονται σε συμμορίες
Ουάσινγκτον

Πώς οι μοναχικές ακρίδες αποφασίζουν ξαφνικά να ενωθούν και να σχηματίσουν τα τεράστια σμήνη που μαστίζουν τις σοδειές σε μεγάλο μέρος του κόσμου; Νέα έρευνα αποκαλύπτει ότι η αλλαγή πυροδοτείται από τη σεροτονίνη, ένα νευροδιαβιβαστή γνωστό για το ρόλο του στην ανθρώπινη διάθεση.
Υπό κανονικές συνθήκες, οι ακρίδες της ερήμου (Schistocerca gregaria) είναι μοναχικά έντομα, χωρίς καμία διάθεση κοινωνικότητας. Όταν όμως η πυκνότητά τους σε μια περιοχή αυξηθεί πέρα από ένα κρίσιμο όριο, οι πράσινες ακρίδες ξαφνικά σκουραίνουν, αναπτύσσουν ισχυρούς πτητικούς μύες και σχηματίζουν καταστροφικά σμήνη.
Ιπτάμενα σκούρα σμήνη που εξαπλώνονται σε εκτάσεις δεκάδων τετραγωνικών χιλιομέτρων πλήττουν κατά καιρούς το 20% των χερσαίων περιοχών του πλανήτη, κυρίως στην Αφρική, την Ασία, την Αυστραλία και τις δυτικές ΗΠΑ.
Όπως παρόλο που το φαινόμενο είναι και σύνηθες και εντυπωσιακό, ο βιολογικός μηχανισμός του παρέμενε μέχρι σήμερα άγνωστος. Τώρα, η λύση του μυστηρίου παρουσιάζεται στο περιοδικό Science από ερευνητές των πανεπιστημίων του Κέμπριτζ και της Οξφόρδης στη Βρετανία.
Οι ερευνητές εξέτασαν την επίδραση διαφόρων ουσιών στις ακρίδες και διαπίστωσαν ότι ο τεχνητός τριπλασιασμός των επιπέδων σεροτονίνης στο νευρικό τους σύστημα αρκεί για να πυροδοτήσει το σχηματισμό σμήνους. Αντίστροφα, η χορήγηση ουσιών που μπλοκάρουν τη σεροτονίνη διατηρεί τα έντομα σε μοναχική κατάσταση ανεξάρτητα από την πυκνότητά τους στο χώρο.
Στον άνθρωπο, η σεροτονίνη πιστεύεται ότι ρυθμίζει τη διάθεση (τα επίπεδά της πέφτουν στην κατάθλιψη) και παίζει ρόλο στη σεξουαλική διάθεση, τον ύπνο και τη μάθηση, μεταξύ άλλων. Αποδεικνύεται τώρα ότι παίζει ρόλο και στη συμπεριφορά των ακρίδων.
Ποιος είναι όμως ο παράγοντας που προκαλεί την απότομη αύξηση της σεροτονίνης; Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι η αύξηση του τοπικού πληθυσμού προκαλεί συνωστισμό στις πηγές τροφής, με αποτέλεσμα οι ακρίδες να αρχίζουν να αγγίζουν η μία την άλλη.
Η σωματική επαφή μεταξύ των εντόμων φαίνεται ότι αλλάζει τελικά τη χημική ισορροπία στον εγκέφαλό τους. Οι ερευνητές μπόρεσαν μάλιστα να προκαλέσουν τεχνητά αύξηση της σεροτονίνης... γαργαλώντας τα πόδια των ακρίδων.

Ανεστάλη το αμφιλεγόμενο πείραμα λίπανσης του ωκεανού

Η διεθνής ερευνητική αποστολή που απέπλευσε για το νότιο Ατλαντικό, όπου θα δοκίμαζε την πρακτική της λίπανσης των νερών ως μέτρο κατά της κλιματικής αλλαγής, τελικά ανεστάλη με εντολή του γερμανικού υπουργείο Επιστήμης έως ότου ολοκληρωθεί νέα περιβαλλοντική μελέτη.
Το γερμανικό παγοθραυστικό Polastern αναχώρησε την περασμένη εβδομάδα από τη Νότιο Αφρική με προορισμό τη Θάλασσα της Σκοτίας, ανάμεσα στην Αργεντινή και την Ανταρκτική, όπου επρόκειτο να ρίξει 20 τόνους θειικού σιδήρου σε μια έκταση 300 τετραγωνικών χιλιομέτρων.
Ο θειικός σίδηρος είναι σημαντικό θρεπτικό συστατικό για το φυτοπλαγκτόν, υπάρχει όμως σε περιορισμένες μόνο ποσότητες στα παγωμένα, φτωχά νερά του νότιου Ατλαντικού.
Η διεθνής ερευνητική ομάδα που επιβαίνει στο Polarstern ήλπιζε ότι η λίπανση των νερών θα οδηγήσει σε μια εκρηκτική αύξηση του φυτοπλαγκτού, το οποίο απορροφά το διοξείδιο του άνθρακα από την ατμόσφαιρα και μετριάζει έτσι το φαινόμενο του θερμοκηπίου.
Η λίπανση των ωκεανών σε μεγάλη κλίμακα έχει προταθεί ως εύκολη λύση στο παγκόσμιο πρόβλημα της κλιματικής αλλαγής, ωστόσο πολλοί επιστήμονες επισημαίνουν ότι οι περιβαλλοντικές επιπτώσεις μιας τέτοιας επιχείρησης «γεωμηχανικής» παραμένουν εντελώς άγνωστες.
Το τελευταίο πείραμα, με την ονομασία Lohaflex, τελικά ανεστάλη έπειτα από διαμαρτυρίες περιβαλλοντικών οργανώσεων, οι οποίες υποστήριξαν ότι παραβιάζεται το πρόσφατο διεθνές μορατόριουμ στις δοκιμές λίπανσης των ωκεανών. Η Γερμανία είχε μάλιστα πρωτοστατήσει στην επιβολή της απαγόρευσης, στο πλαίσιο της Συνθήκης του ΟΗΕ για τη Βιολογική Ποικιλότητα.
Το γερμανικό Ινστιτούτο Αλφρεντ Βένεγκερ για την Πολική και Θαλάσσια Έρευνα, στο οποίο ανήκει το Polastern, ελπίζει να έχει ολοκληρώσει τη νέα περιβαλλοντική μελέτη εντός δέκα ημερών. Υποστηρίζει πάντως ότι το πείραμα δεν θα παραβίασε τη διεθνή συμφωνία.
«Είναι ιδιαίτερα λυπηρό το γεγονός ότι το Lohaflex μπαίνει στο ίδιο τσουβάλι [...] με τις δραστηριότητες απόρριψης βιομηχανικών αποβλήτων, με τις οποίες δεν έχει τίποτα κοινό» σχολίασε στο Nature.com ο ωκεανογράφος Ούλριχ Μπάθμαν του Ινσιτούτου.
ΔΟΛ

«Σχεδόν δίδυμος της Ανδρομέδας»

Ο Γαλαξίας μας είναι μεγαλύτερος από ό,τι νομίζαμε

Λος Αντζελες

Σημαντικά μεγαλύτερος σε μέγεθος και μάζα φαίνεται ότι είναι ο Γαλαξίας μας, πλησιάζοντας σημαντικά σε μέγεθος με αυτόν της Ανδρομέδας, εκτιμούν Αμερικανοί επιστήμονες ανατρέποντας την αντίληψη πολλών δεκαετιών.
Μετά από λεπτομερή χαρτογράφηση μερικών νεογέννητων άστρων του Γαλαξία, οι αστρονόμοι κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι το πλάτος του Γαλαξία είναι 15% μεγαλύτερο από αυτό που πιστεύαμε, η ταχύτητα περιστροφής 10% μεγαλύτερη ενώ η μάζα είναι 50% μεγαλύτερη από αυτή που αρχικά υπολογίζαμε.
Η διαφορά στη μάζα οφείλεται στην παρουσία της μυστηριώδους σκοτεινής ύλης που περιβάλλει τον Γαλαξία.
Τα πορίσματα παρουσιάστηκαν τη Δευτέρα σε σύνοδο της Αμερικανικής Αστρονομικής Ένωσης.
Η διαφορά σημαίνει πολλά, εξηγεί ο Μαρκ Ράιντ το Κέντρου Αστροφυσικής Χαρβαρτν-Σμιθσόνιαν και προσθέτει ότι ο Γαλαξίας μας αναβαθμίστηκε από το μικρό αδελφό της Ανδρομέδας σε δίδυμο.
Ωστόσο, οι αναθεωρημένες εκτιμήσεις καθιστούν πιο βίαιο το μέλλον του Γαλαξία. Καθώς η Ανδρομέδα και ο Γαλαξίας βρίσκονται σε πορεία σύγκρουσης, αυτή θα είναι βιαιότερη από ό,τι αρχικά νομίζονταν.
Αλλά δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας: η σύγκρουση θα γίνει σε δύο με τρία δισεκατομμύρια χρόνια από σήμερα.
Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από Associated Press