Το παρών κείμενο αποτελεί αναδημοσίευση από την στήλη "ΕΝΤΟΣ..ΕΚΤΟΣ" της εφημερίδας ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΣ ΤΗΣ ΛΑΚΩΝΙΑΣ
Αν και η υπόθεση ατμοσφαιρικά παραπέμπει στην «Ζούγκλα των πόλεων» μια παλιά ελληνική ταινία όπου ο Κώστας Πρέκας σαν μάχιμος αστυνομικός ρεπόρτερ τα βάζει με τα οργανωμένα συμφέροντα που στριμώχνοντας τον κάπου βάζουν μπρος να τον σκοτώσουν,εντούτοις δημιουργήθηκε και συνεχίζει να ξετυλίγεται στις μέρες μας.
Η Κωνσταντίνα Κούνεβα ,μια αλλοδαπή εργαζόμενη γραμματέας του παναττικού σωματείου καθαριστριών και οικιακών εργαζομένων, δέχτηκε δολοφονική επίθεση με καυστικό υγρό το βράδυ της 22ας Δεκεμβρίου .Μοναδικό της παράπτωμα το ότι τόλμησε να μιλήσει και να απαιτήσει την τήρηση των εργασιακών δικαιωμάτων του κλάδου της.Μοναδική της διαφορά με τους υπόλοιπους ευυπόληπτους συνδικαλιστές των στρογγυλών τραπεζιών της διαπραγμάτευσης, ήταν ίσως η φύση της εργασίας της. Μοναδικό εριστικό σημείο πάνω της μπορεί να μην ήταν τελικά τίποτα άλλο παρά η άλλη χώρα καταγωγής της..και δυστυχώς..ακόμα τέτοιου είδους ονόματα και καταγωγές δημιουργούν αλλεργία σε πολλούς καθαρόαιμους συνεχιστές του πολιτισμού μας.
Είναι νομίζω ένα γεγονός ορόσημο που τις ακριβείς διαστάσεις του δεν έχουμε ακόμα αντιληφθεί.Η μετά-Κούνεβα εποχή, είναι μια άλλη εποχή.Είναι η εποχή που σαν εναρκτήριο λάκτισμά της έχει την επαναφορά του εργασιακού μεσαίωνα που όποιος τολμήσει να σταθεί μπρος του κινδυνεύει να δεχτεί τα εγκαύματα της εξουδετέρωσης για όλη την υπόλοιπη ζωή του.
Οι εταιρείες διακίνησης και διαχείρισης των σύγχρονων σκλάβων δείχνουν τα δόντια τους με το πλέον σκληρό τρόπο την ίδια στιγμή που όλοι οι επίσημα εμπλεκόμενοι φορείς βγάζουν την ουρά τους απέξω.Η αστυνομία γρήγορα γρήγορα διαβίβασε την υπόθεση στην δικαιοσύνη, η οποία επέστρεψε την υπόθεση πάλι στην αστυνομία λόγω έλλειψης στοιχείων ..άρα το πιθανότερο ενδεχόμενο όπως και σε πολλές άλλες περιπτώσεις είναι λίαν συντόμως να εμπλουτίσει το αρχειακό υλικό της ατιμωρησίας μας.
Σχεδόν σιωπή από τους κυβερνώντες,αποτροπιασμός από τους «πρασινίζοντες» με ελαφριά δόση από την μόνη λύση που διαθέτουν τελευταίως για όλα και ακούει στο όνομα «εκλογές»,ενώ οι καθεστωτικοί της Αριστεράς και της Προόδου σαν πιο προχωρημένοι άπλωσαν θωπευτικά την αγκαλιά και το ψηφοδέλτιο τους προκειμένου να την συμπεριλάβουν .Η άρνησή της βεβαίως ωραία ακούστηκε σαν ηχηρό χαστούκι σε τέτοιες επιλογές προπαγάνδας που συνεχίζουν να λαμβάνουν χώρα εντός του κομματικού μας συστήματος.
Το μόνο πραγματικά ενθαρρυντικό στοιχείο που βγήκε μέσα από αυτή την ιστορία, είναι η αντίδραση του απλού κόσμου.Ίσως βέβαια και γιατί κατάλαβαν ότι για κανέναν άλλον δεν χτυπούν οι καμπάνες παρά για τους ίδιους, αντέδρασαν και συνεχίζουν να αντιδρούν συμπαραστεκόμενοι ταυτόχρονα στην άτυχη γυναίκα. Πορείες,συναυλίες,τραπεζικοί λογαριασμοί και εκδηλώσεις για την ενίσχυση της και σωρός άλλων δραστηριοτήτων που δείχνουν τη θέληση του κόσμου να αντισταθεί στην καταπάτηση των δικαιωμάτων που έχει στη ζωή.
Εκτίμηση για την πορεία των εξελίξεων είναι δύσκολο να γίνει τη στιγμή μάλιστα που συνεχίζεται και η κρίση των χρηματικών όσο και των αληθινών αξιών γύρω μας.Το να δηλώσει όμως κάποιος την αντίδραση του και την συμπαράσταση του προς αυτόν τον άνθρωπο είναι επιβεβλημένο και ουσιαστικό για την ώρα
Τελειώνοντας και καταθέτοντας μια άποψη για το επερχόμενο δύσκολο καθώς φαίνεται εργασιακό μέλλον για όλους μας,θα λέγαμε ότι η μη ταυτοποίηση των στίχων από ένα παλιότερο τραγούδι του Μάνου Λουίζου που έλεγε «μη με κοιτάς,σε φοβάμαι…μη με κοιτάς ,μη μου μιλάς,μη με κοιτάς..» με αυτά που συμβαίνουν στις μέρες μας θα ήταν μια καλή ευχή να το συνοδεύσει.
Αν και εφόσον βέβαια δεν το έχουμε ήδη φοβηθεί πολύ από τώρα!
Πέμπτη 26 Μαρτίου 2009
Τετάρτη 25 Μαρτίου 2009
ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ
Συγχαρητήρια στο Μιχάλη για άλλη μια φορά που με πολύ κόπο και αφιλοκερδώς έδωσε την ευκαιρία σε όλους τους Σκαλιώτες και όχι μόνο, να παρακολουθήσουν απευθείας με ηλεκτρονικό τρόπο, από τον τόπο που ζουν τις εκδηλώσεις για την επέτειο της 25ης Μαρτίου 1821 που έλαβαν χώρα σήμερα στη Σκάλα. Μπράβο Μιχάλη.
25η Μαρτίου 2009 στη Σκάλα.
Κάθε φορά η αδιαφορία του κόσμου για τις Εθνικές Επετείους όλο και μεγαλώνει, τι να φταίει άραγε? η παγκοσμιοποίηση ή εμείς οι ίδιοι? αδιαφορούμε για αυτούς που θυσιάστηκαν για να ζούμε εμείς σήμερα ελεύθεροι και όχι κάτω από τον Τουρκικό ζυγό. Δεν είναι Εθνικισμός να τιμάς με την παρουσία σου αυτές τις εορτές.
Δεν είναι Εθνικισμός να βάλεις την Ελληνική σημαία αυτή την ημέρα στο σπίτι σου.
Πρέπει όλοι να πάρουμε την ευθύνη που μας ανήκει, δεν ευθύνεται ούτε ο Δήμος, ούτε το κράτος ούτε κανένας άλλος, τουλάχιστον για αυτή την κατάσταση υπεύθυνος είναι μόνο ο εαυτός μας.
Δεν είναι Εθνικισμός να βάλεις την Ελληνική σημαία αυτή την ημέρα στο σπίτι σου.
Πρέπει όλοι να πάρουμε την ευθύνη που μας ανήκει, δεν ευθύνεται ούτε ο Δήμος, ούτε το κράτος ούτε κανένας άλλος, τουλάχιστον για αυτή την κατάσταση υπεύθυνος είναι μόνο ο εαυτός μας.
25η ΜΑΡΤΊΟΥ 2009
Με λαμπρότητα και εφέτος έγινε η δοξολογία στον ιερό ναό της Αγίας Τριάδος Σκάλας, χοροστατούντων των ιερέων της ενορίας, και με παρουσία του Δημάρχου, της Νομαρχιακού συμβούλου Δεντάκου Ελένης, των αντιδημάρχων , προέδρου Δημ Συμβουλίου, Δημοτικών Συμβούλων, προισταμένου 2βάθμιας εκπαίδευσης, των διευθυντών όλων των σχολείων και δασκάλων της Σκάλας, των μαθητών των σχολείων μας και αρκετού κόσμου.
 |
| Από ΕΠΕΤΕΙΟΣ 25 ΜΑΡΤΙΟΥ 2009 |
Στην συνέχεια ακολούθησε η παρέλαση των μαθητών ενώ η φιλαρμονική του Δήμου με τους ήχους της τόνιζε την διαφορετικότητα της ημέρας.
Ο κόσμος που παρακολούθησε τις εκδηλώσεις ήταν ελάχιστος,
Τρίτη 24 Μαρτίου 2009
ΤΟ ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΟ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ
1822
Ιανουάριος, 1: Ψηφίζεται το «Προσωρινό Πολίτευμα της Ελλάδας»
Ιανουάριος, 22: Θάνατος Αλή Πασά
Φεβρουάριος, 19: Κηρύσσεται η Επανάσταση στη Νάουσα.
Μάρτιος, 30: Καταστροφή της Χίου από τον Καρά Αλί.
Απρίλιος : Κατάληψη της Βέροιας από τους Τούρκους.
Απρίλιος, 13: Κατάληψη της Νάουσας από τους Τούρκους.
Ιούνιος 6 ή 7: Ο Κανάρης πυρπολεί την τουρκική ναυαρχίδα στη Χίο.
Θάνατος του Καρά Αλί.
Ιούνιος, 10: Οι Έλληνες καταλαμβάνουν την Ακρόπολη των Αθηνών.
Ιούλιος, 4: Ήττα των Ελλήνων στο Πέτα.
Ιούλιος, 26:Θρίαμβος των Ελλήνων στα Δερβενάκια, υπό τον
Κολοκοτρώνη.
Σεπτέμβριος: Πέφτει το Σούλι.
Οκτώβριος, 25: Αρχίζει η Α΄ πολιορκία του Μεσολογγίου.
Δεκέμβριος, 3: Οι Έλληνες κατακτούν το Ναύπλιο.
Δεκέμβριος, 31: Λύεται η Α΄ πολιορκία του Μεσολογγίου.
1823
Μάρτιος : Αρχίζει η Β΄ Εθνοσυνέλευση στο Άστρος της Κυνουρίας.
Αύγουστος, 8-9:Μάχη στο Κεφαλόβρυσο. Θάνατος του Μάρκου
Μπότσαρη.
Φθινόπωρο : Αρχίζει η διαμάχη.
1824
Μάρτιος:Ο σουλτάνος ζητάει τη βοήθεια του Μεχμέτ Αλί της
Αιγύπτου.
Μάιος: Τελειώνει η Α΄ φάση της πολιτικής διαμάχης.
Μάιος: Η επανάσταση στην Κρήτη καταπνίγεται από τους
Τουρκοαιγύπτιους.
Μάιος, 29: Καταστροφή της Κάσου.
Ιούνιος, 21: Καταστροφή των Ψαρών
Ιούλιος : Αρχίζει ο εμφύλιος πόλεμος.
Αύγουστος, 29: Νίκη του ελληνικού στόλου στο Γέροντα.
1825
Φεβρουάριος, 12: Ο Ιμπραήμ αποβιβάζεται στη Μεθώνη.
Φεβρουάριος : Ο Κολοκοτρώνης φυλακίζεται στην Ύδρα.
Απρίλιος, 7: Νίκη του Ιμπραήμ στο Κρεμμύδι.
Απρίλιος :Αρχίζει η Β΄ πολιορκία του Μεσολογγίου από τον
Κιουταχή.
Μάιος, 18: Αμνηστία στον Κολοκοτρώνη.
Μάιος, 20: Νίκη του Ιμπραήμ στο Μανιάκι. Θάνατος Παπαφλέσσα.
Ιούνιος, 5: Δολοφονία του φυλακισμένου στην Ακρόπολη Οδυσσέα
Ανδρούτσου.
Ιούνιος, 11: Ο Ιμπραήμ καταλαμβάνει την Τριπολιτσά.
Ιούνιος, 13: Νίκη των Ελλήνων στους Μύλους, υπό τους Υψηλάντη,
Μακρυγιάννη.
Δεκέμβριος : Ο Ιμπραήμ φτάνει στο Μεσολόγγι.
1826
Απρίλιος, 6: Αρχίζει η Γ΄ Εθνοσυνέλευση στην Επίδαυρο.
Απρίλιος, 10-11: Η Έξοδος του Μεσολογγίου.
Απρίλιος, 16: Διακοπή των εργασιών της Εθνοσυνέλευσης.
Αύγουστος, 3: Αρχίζει η πολιορκία της Ακρόπολης από τον Ιμπραήμ.
Αύγουστος, 6: Νίκη του Καραϊσκάκη στο Χαϊδάρι.
Νοέμβριος, 19-24: Νίκη του Καραϊσκάκη στη Αράχωβα.
1827
Μάρτιος, 17: Β΄ περίοδος της Εθνοσυνέλευσης στην Τροιζήνα.
Απρίλιος, 3: Εκλογή του Ιωάννη Καποδίστρια ως πρώτου Κυβερνήτη
της Ελλάδας.
Απρίλιος, 22-23: Θάνατος Καραϊσκάκη στο Φάληρο.
Απρίλιος, 24: Ήττα των Ελλήνων στον Ανάλατο.
Μάιος, 25: Η Ακρόπολη παραδίνεται στους Τούρκους.
Ιούλιος, 6: Ιουλιανή Σύμβαση στο Λονδίνο.
Οκτώβριος, 8/20: Ναυμαχία του Ναβαρίνου.
1828
Ιανουάριος: Άφιξη του Καποδίστρια στην Ελλάδα.
Ιανουάριος: Ίδρυση της «Εθνικής Χρηματιστικής Τράπεζας». Ο
Φοίνικας το πρώτο νόμισμα του νέου Ελληνικού Κράτους.
Αύγουστος, 9: Σύμβαση της Αλεξάνδρειας ανάμεσα στην Αγγλία και το
Μωχάμετ Άλι της Αιγύπτου. Τα στρατεύματα του Ιμπραήμ
εγκαταλείπουν την Πελοπόννησο.
Μάρτιος, 22: Πρωτόκολλο του Λονδίνου. Η Ελλάδα αναγνωρίζεται σαν
ανεξάρτητο κράτος.
Σεπτέμβριος, 12: Μάχη στην Πέτρα της Βοιωτίας. Είναι η τελευταία μάχη
του Αγώνα.
1831
Σεπτέμβριος, 27: Δολοφονία Καποδίστρια.
1832
Ιούλιος, 21: Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης. Καθορίζονται τα
σύνορα του ελληνικού κράτους (Αμβρακικός-Παγασητικός)
Ιανουάριος, 1: Ψηφίζεται το «Προσωρινό Πολίτευμα της Ελλάδας»
Ιανουάριος, 22: Θάνατος Αλή Πασά
Φεβρουάριος, 19: Κηρύσσεται η Επανάσταση στη Νάουσα.
Μάρτιος, 30: Καταστροφή της Χίου από τον Καρά Αλί.
Απρίλιος : Κατάληψη της Βέροιας από τους Τούρκους.
Απρίλιος, 13: Κατάληψη της Νάουσας από τους Τούρκους.
Ιούνιος 6 ή 7: Ο Κανάρης πυρπολεί την τουρκική ναυαρχίδα στη Χίο.
Θάνατος του Καρά Αλί.
Ιούνιος, 10: Οι Έλληνες καταλαμβάνουν την Ακρόπολη των Αθηνών.
Ιούλιος, 4: Ήττα των Ελλήνων στο Πέτα.
Ιούλιος, 26:Θρίαμβος των Ελλήνων στα Δερβενάκια, υπό τον
Κολοκοτρώνη.
Σεπτέμβριος: Πέφτει το Σούλι.
Οκτώβριος, 25: Αρχίζει η Α΄ πολιορκία του Μεσολογγίου.
Δεκέμβριος, 3: Οι Έλληνες κατακτούν το Ναύπλιο.
Δεκέμβριος, 31: Λύεται η Α΄ πολιορκία του Μεσολογγίου.
1823
Μάρτιος : Αρχίζει η Β΄ Εθνοσυνέλευση στο Άστρος της Κυνουρίας.
Αύγουστος, 8-9:Μάχη στο Κεφαλόβρυσο. Θάνατος του Μάρκου
Μπότσαρη.
Φθινόπωρο : Αρχίζει η διαμάχη.
1824
Μάρτιος:Ο σουλτάνος ζητάει τη βοήθεια του Μεχμέτ Αλί της
Αιγύπτου.
Μάιος: Τελειώνει η Α΄ φάση της πολιτικής διαμάχης.
Μάιος: Η επανάσταση στην Κρήτη καταπνίγεται από τους
Τουρκοαιγύπτιους.
Μάιος, 29: Καταστροφή της Κάσου.
Ιούνιος, 21: Καταστροφή των Ψαρών
Ιούλιος : Αρχίζει ο εμφύλιος πόλεμος.
Αύγουστος, 29: Νίκη του ελληνικού στόλου στο Γέροντα.
1825
Φεβρουάριος, 12: Ο Ιμπραήμ αποβιβάζεται στη Μεθώνη.
Φεβρουάριος : Ο Κολοκοτρώνης φυλακίζεται στην Ύδρα.
Απρίλιος, 7: Νίκη του Ιμπραήμ στο Κρεμμύδι.
Απρίλιος :Αρχίζει η Β΄ πολιορκία του Μεσολογγίου από τον
Κιουταχή.
Μάιος, 18: Αμνηστία στον Κολοκοτρώνη.
Μάιος, 20: Νίκη του Ιμπραήμ στο Μανιάκι. Θάνατος Παπαφλέσσα.
Ιούνιος, 5: Δολοφονία του φυλακισμένου στην Ακρόπολη Οδυσσέα
Ανδρούτσου.
Ιούνιος, 11: Ο Ιμπραήμ καταλαμβάνει την Τριπολιτσά.
Ιούνιος, 13: Νίκη των Ελλήνων στους Μύλους, υπό τους Υψηλάντη,
Μακρυγιάννη.
Δεκέμβριος : Ο Ιμπραήμ φτάνει στο Μεσολόγγι.
1826
Απρίλιος, 6: Αρχίζει η Γ΄ Εθνοσυνέλευση στην Επίδαυρο.
Απρίλιος, 10-11: Η Έξοδος του Μεσολογγίου.
Απρίλιος, 16: Διακοπή των εργασιών της Εθνοσυνέλευσης.
Αύγουστος, 3: Αρχίζει η πολιορκία της Ακρόπολης από τον Ιμπραήμ.
Αύγουστος, 6: Νίκη του Καραϊσκάκη στο Χαϊδάρι.
Νοέμβριος, 19-24: Νίκη του Καραϊσκάκη στη Αράχωβα.
1827
Μάρτιος, 17: Β΄ περίοδος της Εθνοσυνέλευσης στην Τροιζήνα.
Απρίλιος, 3: Εκλογή του Ιωάννη Καποδίστρια ως πρώτου Κυβερνήτη
της Ελλάδας.
Απρίλιος, 22-23: Θάνατος Καραϊσκάκη στο Φάληρο.
Απρίλιος, 24: Ήττα των Ελλήνων στον Ανάλατο.
Μάιος, 25: Η Ακρόπολη παραδίνεται στους Τούρκους.
Ιούλιος, 6: Ιουλιανή Σύμβαση στο Λονδίνο.
Οκτώβριος, 8/20: Ναυμαχία του Ναβαρίνου.
1828
Ιανουάριος: Άφιξη του Καποδίστρια στην Ελλάδα.
Ιανουάριος: Ίδρυση της «Εθνικής Χρηματιστικής Τράπεζας». Ο
Φοίνικας το πρώτο νόμισμα του νέου Ελληνικού Κράτους.
Αύγουστος, 9: Σύμβαση της Αλεξάνδρειας ανάμεσα στην Αγγλία και το
Μωχάμετ Άλι της Αιγύπτου. Τα στρατεύματα του Ιμπραήμ
εγκαταλείπουν την Πελοπόννησο.
Μάρτιος, 22: Πρωτόκολλο του Λονδίνου. Η Ελλάδα αναγνωρίζεται σαν
ανεξάρτητο κράτος.
Σεπτέμβριος, 12: Μάχη στην Πέτρα της Βοιωτίας. Είναι η τελευταία μάχη
του Αγώνα.
1831
Σεπτέμβριος, 27: Δολοφονία Καποδίστρια.
1832
Ιούλιος, 21: Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης. Καθορίζονται τα
σύνορα του ελληνικού κράτους (Αμβρακικός-Παγασητικός)
ΔΗΜΟΣ ΣΚΑΛΑΣ-Τέχνη της Ανακύκλωσης
Στο πλαίσιο ευαισθητοποίησης του δήμου μας σε θέματα κοινωνικής ευθύνης και σεβασμού απέναντι στο περιβάλλον, η Κοινωφελής Δημοτική Επιχείρηση συμμετέχει ενεργά στον Πανελλήνιο Διαγωνισμό - «Τέχνη της Ανακύκλωσης» που διοργανώνει το ΙΕΚ ΔΟΜΗ για 3η συνεχόμενη χρονιά.
Η πρωτοβουλία του ΙΕΚ ΔΟΜΗ συνιστά μια ιδιαίτερα σημαντική ενέργεια ανάπτυξης και διαμόρφωσης περιβαλλοντικής - οικολογικής συνείδησης κι ευαισθησίας στους νέους, με απώτερο σκοπό την ενεργό συμμετοχή τους σε προγράμματα ανακύκλωσης μέσω της τέχνης.
Ο τομέας της ανακύκλωσης έχει απασχολήσει πολλάκις κατά το παρελθόν το Δήμο Σκάλας, ο οποίος συγκαταλέγεται ανάμεσα στους πρώτους δήμους που ασχολήθηκαν ουσιαστικά με το ανωτέρω θέμα.
Έτσι, καλούνται όλοι οι νέοι της Λακωνίας, ηλικίας 16-24 ετών να συνεισφέρουν σε αυτή την προσπάθεια, δημιουργώντας μια σύνθεση με ανακυκλώσιμα υλικά (χαρτί, ξύλο, σίδερο, ύφασμα, γυαλί, πλαστικό, αλουμίνιο, φελλό, σίδερο, κλπ). Με αυτόν τον τρόπο, θα αναδειχθεί η ομορφιά και θα μετατραπεί η τέχνη σε «δύναμη» της ύλης λίγο πριν «πεθάνει».
Σημειώνεται ότι, τα έργα των συμμετεχόντων – διαγωνιζόμενων θα είναι δημιουργίες ελεύθερων διαστάσεων σε δυσδιάστατη ή τρισδιάστατη κατασκευή (πίνακας, ανάγλυφο, γλυπτό, κ.ά) με ελεύθερη τεχνική ή τεχνοτροπία, ενώ η κατάθεση αυτών θα γίνεται από τη Δευτέρα 16 Μαρτίου έως και τη Δευτέρα 4 Μαΐου, στη γραμματεία του ΙΕΚ ΔΟΜΗ.
Ακολούθως, τα έργα θα αξιολογηθούν και στη συνέχεια θα βραβευθούν τόσο από το Δήμο Σκάλας όσο και από την Επιτροπή αξιολόγησης του ΙΕΚ.
Παράλληλα, όλα τα έργα θα εκτεθούν επώνυμα στη Στοά του Βιβλίου (Αρσάκειο Μέγαρο) στις 9, 10, 11, 12 Ιουνίου 2009..
Με εκτίμηση
Ο Πρόεδρος της ΚΔΕΣ
Γκουβούσης Η. Δημήτριος
Η πρωτοβουλία του ΙΕΚ ΔΟΜΗ συνιστά μια ιδιαίτερα σημαντική ενέργεια ανάπτυξης και διαμόρφωσης περιβαλλοντικής - οικολογικής συνείδησης κι ευαισθησίας στους νέους, με απώτερο σκοπό την ενεργό συμμετοχή τους σε προγράμματα ανακύκλωσης μέσω της τέχνης.Ο τομέας της ανακύκλωσης έχει απασχολήσει πολλάκις κατά το παρελθόν το Δήμο Σκάλας, ο οποίος συγκαταλέγεται ανάμεσα στους πρώτους δήμους που ασχολήθηκαν ουσιαστικά με το ανωτέρω θέμα.
Έτσι, καλούνται όλοι οι νέοι της Λακωνίας, ηλικίας 16-24 ετών να συνεισφέρουν σε αυτή την προσπάθεια, δημιουργώντας μια σύνθεση με ανακυκλώσιμα υλικά (χαρτί, ξύλο, σίδερο, ύφασμα, γυαλί, πλαστικό, αλουμίνιο, φελλό, σίδερο, κλπ). Με αυτόν τον τρόπο, θα αναδειχθεί η ομορφιά και θα μετατραπεί η τέχνη σε «δύναμη» της ύλης λίγο πριν «πεθάνει».
Σημειώνεται ότι, τα έργα των συμμετεχόντων – διαγωνιζόμενων θα είναι δημιουργίες ελεύθερων διαστάσεων σε δυσδιάστατη ή τρισδιάστατη κατασκευή (πίνακας, ανάγλυφο, γλυπτό, κ.ά) με ελεύθερη τεχνική ή τεχνοτροπία, ενώ η κατάθεση αυτών θα γίνεται από τη Δευτέρα 16 Μαρτίου έως και τη Δευτέρα 4 Μαΐου, στη γραμματεία του ΙΕΚ ΔΟΜΗ.
Ακολούθως, τα έργα θα αξιολογηθούν και στη συνέχεια θα βραβευθούν τόσο από το Δήμο Σκάλας όσο και από την Επιτροπή αξιολόγησης του ΙΕΚ.
Παράλληλα, όλα τα έργα θα εκτεθούν επώνυμα στη Στοά του Βιβλίου (Αρσάκειο Μέγαρο) στις 9, 10, 11, 12 Ιουνίου 2009..
Με εκτίμηση
Ο Πρόεδρος της ΚΔΕΣ
Γκουβούσης Η. Δημήτριος
Δευτέρα 23 Μαρτίου 2009
"Αναζητείται δότης μυελού των οστών για άρρωστο 4χρονο κοριτσάκι"
"Αναζητώ συμβατό δότη μυελού των οστών, για την 4χρονη ανιψούλα μου η οποία πάσχει από λευχαιμία (η κατάσταση είναι πλέον κρίσιμη) και θα υποβληθεί σε μεταμόσχευση τον Μάιο στο Αγίας Σοφίας... έως τότε πρέπει να κάνουμε τα αδύνατα δυνατά, όποιος ενδιαφέρεται ας επικοινωνήσει μαζί μου" (alexiou_mrn@yahoo.com)"
Υπάρχει πραγματική ανάγκη για αίμα
"Έκκληση για αίμα. Η 8χρονη Χριστίνα Μηλιδώνη νοσηλεύεται με οξεία λεμφοπλαστική λευχαιμία στο Αγλαία Κυριακού και χρειάζεται άμεσα αίμα και αιμοπετάλια. Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να επικοινωνήσετε με το τμήμα αιμοληψίας στο 210-7785105."
Ο αγώνας της Εκκλησίας της Λακωνίας το 1821
Οι χρόνοι της εξεγέρσεως του 1821
Στον πυρετό της προετοιμασίας για την εθνική εξέγερση συμμετέχουν ενεργά, καθώς και κατά τη διάρκεια του αγώνα, εκπρόσωποι της τοπικής Εκκλησίας της Μητροπόλεως Λακεδαιμονίας. Καθοριστικό ρόλο διαδραματίζει η ιστορική μορφή τού Επίσκοπου Βρεσθένης (αργότερα, η Επισκοπή μετονομάζεται σε Επισκοπή Σελλασίας) Θεοδωρήτου Β', από τη Νεμνίτσα Γορτυνίας, ο οποίος και ως μέλος της Φιλικής εταιρείας (1819) πρωτοστατεί σε κάθε εκκλησιαστική και εθνική κίνηση. Συγκεκριμένα, συμμετέχει ενεργά στην Εθνοσυνέλευση τής Μονής των Καλτεζών (1821), εκλέγεται Αντιπρόεδρος τής Πελοποννησιακής Γερουσίας (1822), κ.λπ. Εξίσου, βέβαια, σημαντική είναι η δράση και των άλλων Επισκοπών, πού υπάγονται στη Μητρόπολη Λακεδαιμονίας, όπως του Έλους Ανθίμου, του Μαλτζίνης Ιωακείμ και άλλων κληρικών από τη Λακεδαίμονα, όπως του παπα- Καλομοίρη από τη Βορδόνια και του παπα- Φώτη Σακελάριου από την Καλογωνιά.Ειδικότερα, η έναρξη του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα του 1821 βρίσκει Μητροπολίτη Λακεδαιμονίας τον Χρύσανθο, ο οποίος καταγόταν οπό το Μπαρσινίκο (άνωθεν του Μύστρα) με έδρα φυσικά το Μυστρά.
Ο Μητροπολίτης Λακεδαιμονίας Χρύσανθος με δεσμευμένες τις σωματικές του δυνάμεις λόγω γήρατος και οφθαλμικής ανικανότητας, δεν μπορεί να προσφέρει τις σπουδαίες υπηρεσίες στο έθνος, για τις οποίες διακρίνεται ο εμπνευσμένος ιεράρχης και ενθουσιώδης πατριώτης Επίσκοπος Βρεσθένης Θεοδώρητος. Έτσι, ο Θεοδώρητος ο Β' ακμαιότατος και δραστήριος αναλαμβάνει την 25η Μαρτίου 1821, ως φυσικός αναπληρωτής τού γεραρού και γηραιού Χρύσανθου, να διαλαλήσει από τον άμβωνα το κήρυγμα ελευθερίας των υπόδουλων και τη θριαμβευτική έναρξη του αγώνα.
Μετά το θάνατο του τυφλού ήδη Χρύσανθου, το 1823, αναλαμβάνει ο Χαριουπόλεως Δανιήλ, Κουλουφέκης, ορχικά ως τοποτηρητής και οπό το 1833 ως Μητροπολίτης διακρινόμενος για τη θρησκευτική, εθνική και κοινωνική του δράση. Ο Δανιήλ είναι μία ξεχωριστή φυσιογνωμία και το όνομά του συνδέεται με τη νέα Σπάρτη. Επί των ημερών του η έδρα της Μητροπόλεως μεταφέρεται από το Μυστρά στη Σπάρτη, το 1837, και κτίζεται το πρώτο Επισκοπείο. Με το έργο του λαμπρύνει την εκκλησιαστική ιστορία της Λακεδαίμονος.
Η ιστορία της Εκκλησίας της νέας Σπάρτης ακολουθεί την πορεία οργανώσεως, πού διαγράφει το νεοσύστατο ελληνικό κράτος. Μέχρι τότε ολόκληρος ο νομός Λακωνίας, όπως άλλωστε και η εκκλησιαστική επαρχία της Μητροπόλεως Λακεδαιμονίας, δεν παρουσιάζει ενότητα στην εκκλησιαστική και πολιτική Γεωγραφία. Το Β.Δ. της 21ης Νοεμβρίου 1833 -το οποίο ρυθμίζει το προσωπικό των Επισκοπών της χώρας, αν και ορίζει τη Λακωνία ως ενιαία εκκλησιαστική περιφέρεια, συγχρόνως, προχωρεί στην κατάτμηση των οκτώ επισκοπών τού νομού. Ό Επίσκοπος Λακεδαίμονος καθίσταται πρώτος και κύριος μοχλός των εκκλησιαστικών θεμάτων στο νομό έχοντας στη δικαιοδοσία του και τούς υπόλοιπους αρχιερείς των Επισκοπών Σελλασίας, Επιδαύρου, Λιμηράς, Γυθείου, Ασίνης (τέως επισκοπή Λαγείας) , Οιτύλου, Ζυγού και Καρδαμύλης.
Με το νέο εκκλησιαστικό καθεστώς η Εκκλησιαστική Γεωγραφία στην περιοχή συμπίπτει με τη διαμορφούμενη πολιτική. Με το διάταγμα (1833) η Μητρόπολη Μονεμβασίας μετονομάζεται σε Επισκοπή Επιδαύρου Λιμηράς. Εν τω μεταξύ στα επόμενα χρόνια οι περιφερειακές Επισκοπές ενώνονται διαδοχικά με την Επισκοπή Λακεδαίμονος, Η συγχώνευση αυτή πραγματοποιείται το χρονικό διάστημα 1834-1852. Συγκεκριμένα, η αρχή γίνεται με την Επισκοπή Καρδαμύλης (1834) και ακολουθούν οι Επισκοπές Οιτύλου, Ζυγού (1841) και Γυθείου (1842). Η Επισκοπή Σελλασίας, πρώην Βρεσθένης, από τις εκτάσεις της άλλες διατηρεί και άλλες παραχωρεί στην Επισκοπή Λακεδαίμονος, με ενέργειες του Δανιήλ. Τελευταία ενώνεται με την Επισκοπή Λακεδαίμονος η Επισκοπή Ασίνης (1852),
Μέσα σ' αυτό το κλίμα το Δεκέμβριο του 1841 η Επισκοπή Επιδαύρου Λιμηράς συγχωνεύεται με την Επισκοπή Λακεδαίμονος, Έτσι, μεταβιβάζονται στον Επίσκοπο Μονεμβασίας και Λακεδαίμονος τα προνόμια εξαρχίας της Πελοποννήσου καθώς και ο τίτλος Παναγιότατος, τα οποία είχε απονείμει ο αυτοκράτορας Ανδρόνικος IIο Παλαιολόγος στον τότε Μητροπολίτη Μονεμβασίας Νικόλαο με το γνωστό χρυσόβουλο τού 1301. Από τότε ο εκάστοτε Επίσκοπος της Μητροπόλεως αυτής , καθώς και ο νυν Μητροπολίτης Μονεμβασίας και Σπάρτης, φέρει τον τίτλο και προσαγορεύεται Παναγιότατος εντός των ορίων της επαρχίας του.
Κάπου, εδώ, κλείνει τον κύκλο της η μεγάλη ιστορία της Μητροπόλεως Λακεδαιμονίας (ή κατόπιν Μονεμβασίας και Σπάρτης), η οποία διέγραψε μία λαμπρή και μεγάλη πορεία από τη στιγμή της δημιουργίας της (γύρω στα 500 μ.Χ.) μέχρι τού θανάτου τού τελευταίου της Επισκόπου Δανιήλ Κουλουφέκη (Δεκέμβριος 1844). Τα επόμενα οκτώ χρόνια τη διοίκηση της ι. Μητροπόλεως έχει Εκκλησιαστική Επιτροπή (Α. Επισκοπική Επιτροπεία: 1844-1852).
Από τις 9 Απριλίου 1852, με το Σ. Εκκλησιαστικό Νόμο, περί Επισκοπών και Επισκοπών, η Εκκλησιαστική επαρχία Λακεδαίμονος, η οποία από το 1833 περιελάμβανε όλο το νομό Λακωνίας, διαιρείται σε τρεις εκκλησιαστικές περιφέρειες: την Αρχιεπισκοπή Μονεμβασίας και Σπάρτης (πρώτη φορά αναφέρεται το όνομα της Σπάρτης -σε τίτλο εκκλησιαστικής διοικήσεως), την Επισκοπή Γυθείου και την Επισκοπή Οίτύλου. Ο ίδιος νόμος αντικαθιστά τον τίτλο της μέχρι τότε Επισκοπής «Λακεδαίμονος», ο οποίος θεωρήθηκε ατυχής, με τον αρμόζοντα από την ιστορία τίτλο: Μονεμβασίας και Σπάρτης. Με την εκκλησιαστική αύτή διαίρεση ο τίτλος της Επισκοπής Μονεμβασίας και Σπάρτης προτάσσει τού ονόματος τής Σπάρτης, που ήταν πρωτεύουσα του νομού και έδρα του αρχιεπίσκοπου, τη Μονεμβασία για να υπενθυμίσει την ιστορία της περίφημης ομώνυμης Μητροπόλεως και να αποδώσει την αίγλη και τη λαμπρότητά της.
Οπλαρχηγοί - Κλέφτες - Αρματολοί του 1821
Οπλαρχηγοί
- Αγγελής Γοβιός
- Αναγνωσταράς
- Οδυσσέας Ανδρούτσος
- Γεώργιος Αυγερινός
- Χαράλαμπος Βιλαέτης
- Παναγιωτάκης Γεραρής
- Γιάννης Γκούρας
- Ιωάννης Διάκος
- Κωνσταντίνος Δουμπιώτης
- Γιάννης Δυοβουνιώτης
- Αθανάσιος Διάκος
- Χρήστος Ζαχολίτης
- Θαλλής Θεοδωρίδης (ο πρεσβύτερος)
- Ανδρέας Ίσκος
- Νικόλαος Κριεζιώτης
- Σταμάτης Κρεστενίτης
- Γεώργιος Καραϊσκάκης
- Αναστάσιος Καρατάσος
- Θεόδωρος Κολοκοτρώνης
- Μητροπέτροβας
- Νικηταράς
- Πανουργιάς
- Παπαφλέσσας
- Εμμανουήλ Παππάς
- Νικόλαος Πετιμεζάς
- Δημήτρης Πλαπούτας
- Μπενιζέλος Ρούφος
- Νικόλαος Στουρνάρης
- Χρύσανθος Σισίνης
- Μιχαήλ Σπυρομήλιος
- Κίτσος Τζαβέλας
- Κομνάς Τράκας
- Ηλίας Τσαλαφατινός
Κλέφτες
- Αναγνωσταράς
- Οδυσσέας Ανδρούτσος
- Αντώνης Κατσαντώνης
- Βλαχάβας
- Κωνσταντίνος Γιαννιάς
- Αθανάσιος Διάκος
- Γεώργιος Καραϊσκάκης
- Αναστάσιος Καρατάσος
- Θεόδωρος Κολοκοτρώνης
- Κώστας Λεπενιώτης
- Αθανάσιος Πετιμεζάς
- Αντώνιος Πετιμεζάς
- Σωτήριος Πετιμεζάς
- Χρήστος Ζαχολίτης
Αρματολοί
- Οδυσσέας Ανδρούτσος
- Βλαχάβας
- Αθανάσιος Διάκος
- Ανδρέας Ίσκος
- Γεώργιος Καραϊσκάκης
- Μάρκος Μπότσαρης
- Αθανάσιος Μπρούφας
- Γεωργάκης Ολύμπιος
- Πανουργιάς
- Αθανάσιος Πετιμεζάς
- Αντώνιος Πετιμεζάς
- Γεώργιος Πετιμεζάς
- Σωτήριος Πετιμεζάς
- Γεροδήμος Σταθάς
Απουσιάζουν από τη Wikipedia τα ονόματα των Μανιατών καπεταναίων που πρωτοστάτησαν στην πραγματική επανάσταση 17η Μαρτίου 1821,κατά της οθωμανικής αυτοκρατορίας
ΔΗΜΟΣ ΣΚΑΛΑΣ- Πρόγραμμα έορτασμού Εθνικής Επετείου 25ης Μαρτίου 1821
Γενικός σημαιοστολισμός Δημοσίων, Δημοτικών Καταστημάτων, Νομικών Προσώπων Δημοσίου και Ιδιωτικού Δικαίου και κατοικιών από 8ης πρωινής της 24ης μέχρι και δύσεως του ηλίου της 25ης Μαρτίου 2009.
Φωταγώγηση όλων των ανωτέρω Καταστημάτων κατά τις βραδινές ώρες της 24ης και 25ης Μαρτίου 2009.
Χαιρετισμός της Ημέρας με χαρμόσυνες κωδωνοκρουσίες όλων των εκκλησιών και ανάκρουση εμβατηρίων από τη Δημοτική Φιλαρμονική.
Ώρα 8:00 π.μ.
Έπαρση της σημαίας στο χώρο των Ηρώων.
Ώρα 9:15 π.μ.
Συγκέντρωση επισήμων στον προ του Ιερού Ναού χώρο.
Ώρα 9:30 π.μ
Επίσημη δοξολογία στον Ιερό Ναό Αγίας Τριάδας στη Σκάλα.
Στη συνέχεια μετάβαση στο Ηρώο όπου θα πραγματοποιηθούν οι παρακάτω εκδηλώσεις :
α. Επιμνημόσυνη δέηση, τήρηση ενός λεπτού σιγής, προς τιμή των ενδόξων νεκρών.
β. Κατάθεση στεφάνων από τους κ.κ.
Δήμαρχο, Δήμου Σκάλας
Εκπρόσωπο Νομάρχη Λακωνίας
Διοικητή Αστυνομικού Τμήματος Σκάλας
Εκπρόσωπος Αγρονομικού Τμήματος Σπάρτης
Προϊστάμενο του Γραφείου Βθμιας Εκπαίδευσης Νομού Λακωνίας
Προϊστάμενο του Γραφείου Αθμιας Εκπαίδευσης Νομού Λακωνίας
Εκπρόσωπο Εθνικής Αντίστασης
Δ/ντρια Λυκείου
Δ/ντρια Γυμνασίου
Δ/ντή Εσπερινού Γυμνασίου
Μαθητή 1ου Δημοτικού Σχολείου
Μαθητή 2ου Δημοτικού Σχολείου
γ. Εκφώνηση του Πανηγυρικού της ημέρας από δάσκαλο του 2ου Δημοτικού Σχολείου Σκάλας. (Ο ορισμός του θα γίνει με ευθύνη της διευθύνσεως του 2ου Δημοτικού Σχολείου Σκάλας.)
δ. Απαγγελία ποιημάτων από:
Μαθητή Λυκείου
Μαθητή Γυμνασίου
Μαθητή 1ου Δημοτικού Σχολείου
Μαθητή 2ου Δημοτικού Σχολείου
ε. ΕΘΝΙΚΟΣ ΥΜΝΟΣ
Ακολουθούν Ελληνικοί Παραδοσιακοί Χοροί από μαθητές – μαθήτριες Δημοτικών, Γυμνασίου και Λυκείου Σκάλας (διάρκειας 15 λεπτών).
Στη συνέχεια θα ακολουθήσει παρέλαση στη Κεντρική οδό της Πόλεως (από ΟΤΕ), με
κατάληξη στην Εμπορική Τράπεζα.
Κατά την τελετή παρακαλούνται να παραστούν οι κ.κ.
Διοικητής του Αστυνομικού Τμήματος Σκάλας
Προϊστάμενοι όλων των Υπηρεσιών μετά του προσωπικού τους
Κάτοικοι του Δήμου Σκάλας
Οι εκκλησιαστικές αρχές παρακαλούνται να κανονίσουν τα της ιεροτελεστίας.
Η Αστυνομική Αρχή τα της τάξεως εντός και εκτός του Ναού και κατά μήκος του κεντρικού δρόμου και στο χώρο συγκεντρώσεως και κινήσεως των τμημάτων.
Τελετάρχης και συντονίστρια ορίζεται η καθηγήτρια Φυσικής Αγωγής του 2ου Δημοτικού Σχολείου Σκάλας κα Καλογεροπούλου Ανδρονίκη.
Φωταγώγηση όλων των ανωτέρω Καταστημάτων κατά τις βραδινές ώρες της 24ης και 25ης Μαρτίου 2009.
Την 25η Μαρτίου 2009
Ώρα 7:30 π.μ.Χαιρετισμός της Ημέρας με χαρμόσυνες κωδωνοκρουσίες όλων των εκκλησιών και ανάκρουση εμβατηρίων από τη Δημοτική Φιλαρμονική.
Ώρα 8:00 π.μ.
Έπαρση της σημαίας στο χώρο των Ηρώων.
Ώρα 9:15 π.μ.
Συγκέντρωση επισήμων στον προ του Ιερού Ναού χώρο.
Ώρα 9:30 π.μ
Επίσημη δοξολογία στον Ιερό Ναό Αγίας Τριάδας στη Σκάλα.
Στη συνέχεια μετάβαση στο Ηρώο όπου θα πραγματοποιηθούν οι παρακάτω εκδηλώσεις :
α. Επιμνημόσυνη δέηση, τήρηση ενός λεπτού σιγής, προς τιμή των ενδόξων νεκρών.
β. Κατάθεση στεφάνων από τους κ.κ.
Δήμαρχο, Δήμου Σκάλας
Εκπρόσωπο Νομάρχη Λακωνίας
Διοικητή Αστυνομικού Τμήματος Σκάλας
Εκπρόσωπος Αγρονομικού Τμήματος Σπάρτης
Προϊστάμενο του Γραφείου Βθμιας Εκπαίδευσης Νομού Λακωνίας
Προϊστάμενο του Γραφείου Αθμιας Εκπαίδευσης Νομού Λακωνίας
Εκπρόσωπο Εθνικής Αντίστασης
Δ/ντρια Λυκείου
Δ/ντρια Γυμνασίου
Δ/ντή Εσπερινού Γυμνασίου
Μαθητή 1ου Δημοτικού Σχολείου
Μαθητή 2ου Δημοτικού Σχολείου
γ. Εκφώνηση του Πανηγυρικού της ημέρας από δάσκαλο του 2ου Δημοτικού Σχολείου Σκάλας. (Ο ορισμός του θα γίνει με ευθύνη της διευθύνσεως του 2ου Δημοτικού Σχολείου Σκάλας.)
δ. Απαγγελία ποιημάτων από:
Μαθητή Λυκείου
Μαθητή Γυμνασίου
Μαθητή 1ου Δημοτικού Σχολείου
Μαθητή 2ου Δημοτικού Σχολείου
ε. ΕΘΝΙΚΟΣ ΥΜΝΟΣ
Ακολουθούν Ελληνικοί Παραδοσιακοί Χοροί από μαθητές – μαθήτριες Δημοτικών, Γυμνασίου και Λυκείου Σκάλας (διάρκειας 15 λεπτών).
Στη συνέχεια θα ακολουθήσει παρέλαση στη Κεντρική οδό της Πόλεως (από ΟΤΕ), με
κατάληξη στην Εμπορική Τράπεζα.
Κατά την τελετή παρακαλούνται να παραστούν οι κ.κ.
Διοικητής του Αστυνομικού Τμήματος Σκάλας
Προϊστάμενοι όλων των Υπηρεσιών μετά του προσωπικού τους
Κάτοικοι του Δήμου Σκάλας
Οι εκκλησιαστικές αρχές παρακαλούνται να κανονίσουν τα της ιεροτελεστίας.
Η Αστυνομική Αρχή τα της τάξεως εντός και εκτός του Ναού και κατά μήκος του κεντρικού δρόμου και στο χώρο συγκεντρώσεως και κινήσεως των τμημάτων.
Τελετάρχης και συντονίστρια ορίζεται η καθηγήτρια Φυσικής Αγωγής του 2ου Δημοτικού Σχολείου Σκάλας κα Καλογεροπούλου Ανδρονίκη.
Σκάλα 17 Μαρτίου 2009
Ο Δήμαρχος
Ιωάννης Γ. Γρυπιώτης
Ο Δήμαρχος
Ιωάννης Γ. Γρυπιώτης
ΤΑ ΜΑΝΙΑΤΙΚΑ ΕΠΩΝΥΜΑ
Τα γνήσια μανιάτικα ονόματα δεν έχουν καμιά ιδιαίτερη κατάληξη πριν το 1600. Ιδιαίτερα όσα είναι γνήσια επώνυμα και όχι πατρωνυμικά.
1) Γιατί τα από το βυζαντινό -άκιος προερχόμενα σε -άκης (και -άκος μεταγενέστερα) μανιάτικα ονόματα είναι πριν το 1600 πατρωνυμικά, και όχι επώνυμα.
Περίπου το ίδιο συμβαίνει σε άλλες Ελληνικές «ατόφιες» περιοχές όπως η Αθήνα (τότε), το Μεσολόγγι, ο Μιστράς, το Ναύπλιο.
Τελευταίοι που «κόλλησαν» το -άκης είναι οι Κρητικοί κι οι Αρβανίτες της Β. Ελλάδας (Θράκη κ.λ.π.) γι’ αυτό και το διατηρούν μιας και ενώθηκαν τελευταίοι με την Ελλάδα και το «κόλλησαν» αργότερα στα ονόματα τους ομαδικά.
Το -άκιος είναι βαφτιστικό αυτών πού λέγονταν «Ρωμιοί» δηλ. των απογόνων των κατοίκων του Ελλαδικού χώρου απ' το 212 ως τον 10ο αιώνα μ.Χ. Από κει κι ύστερα γίνεται βαφτιστικό και πατρωνυμικό και από κει πατρωνυμικό και επώνυμο με τη μορφή του -άκης και -άκος.
Το -άκος το πρόσθεσαν οι Μανιάτες μετά το ‘21 μιας και τόχαν κι αυτό σε μικρότερη κλίμακα και εναλλακτικά με το -άκης για να δείξουν ιδιαίτερη καταγωγή, αφού και το παλιό τους -άκης το είχαν ήδη από παλιά ή αντιγράψει απ' αυτούς πολλοί άλλοι.
Έτσι πολλοί πού το όνομα τους ήταν σε -άκης το άλλαξαν σε -άκος. Αυτό συνέβαινε μέχρι και το 1960 (π.χ. ο Μιχαλιόλας έγινε μετά το 1930 Μιχαλολιάκος και «επέστρεψε» στο Μιχαλόλιας μετά το 1960. Ο Μπόφος έγινε Μποφάκος και «επέστρεψε» στο Μπόφος τώρα τελευταία. Ο Μουσούρος έγινε Μουσουράκος και ξανάγινε Μουσοϋρος ή Κάσσης (το παλιότερο του) μετά το 1970. Ο Γιατράκης τόκαμε Γιατράκος μετά το 1880 και το κρατά. Ο Λεοντακιανάκης τόκαμε Λεοντακιανάκος (δύο αδέρφια γράφονται ο ένας έτσι ο άλλος αλλιώς) . Ο Στρατογιαννάκης τόκαμε Στρατογιαννάκος και πλήθος άλλοι.
Επειδή όμως και οι κάτοικοι της Λακεδαίμονας είχαν από παλιά το –άκης, όπως κι οι Μανιάτες, για να μοιάσουν κι αυτοί με τους Μανιάτες, θαύμαζαν, ζήλευαν ή φοβόντουσαν τους άγριους ορεσίβιους — μην ξεχνάμε ότι οι Μανιάτες λεγόντουσαν, στην Επανάσταση του 1821 και πριν, επίσημα Σπαρτιάτες (η σημερινή Σπάρτη δεν υπήρχε) και συνοίκησαν κι αυτοί στην νέα Σπάρτη (1834 κ.ε.), μιας και η παροιμία τους αυτών των ίδιων λέει «ΟΙ Μανιάτες στη Βουλή κι οι Σπαρτιάτες; στη βοσκή», έπιασαν κι αυτοί και κάνανε τα ονόματά τους (με πιο φανατισμό απ' τους ίδιους τους Μανιάτες) τώρα στον εικοστό αιώνα κι αυτοί σε —άκος. Ιδιαίτερα η πλευρά των Μπαρδουνοχωριών —Βόρ. Γυθείου— Β. Ταϋγέτου και Σπάρτης.
Έτσι οι σε -άκος πλήθυναν στη Λακωνία, χωρίς όμως όσοι τόχαν νάνε Μανιάτες, παρά μόνο σε πολύ μικρό ποσοστό. Αντίθετα στους Μέσα Μανιάτες (κι όσους απ' τους Σπαρτιάτες τάχαν πριν από το 1821) διατηρήθηκε και το -άκης εξ ίσου με το -άκος. Αλλά στη Μέσα Μάνη όπως είπαμε το -άκης ήταν πατρωνυμικό και τόχαν όλοι. Τα πραγματικά ονόματά τους ήταν σε άλλες καταλήξεις που θα πούμε αμέσως μετά την επόμενη παράγραφο.
Τα οικογενειακά των Μανιατών όλων ήταν σε -ιάνος (ιταλόμορφα). Χωρίς κανείς να γράφεται στα χαρτιά έτσι, ανήκει σε μία (με στενή ή ευρεία έννοια) οικογένεια πούχει καταλήξεις σε -ιάνος (θηλ. -άνιζα) (Νικλιάνος, Τσουλιάνος. Μιχαλακιάνος. Μπαθριάνος. Ρικιάνος. Γιαννουκιάνος. Ζερβακιάνος). Το -ιάνος σημαίνει σύνολο ανθρώπων πούχουν συγγένεια εξ αίματος (άσχετο αν πολλοί «κολλούσαν» με τον καιρό, λόγω συμμαχίας ή αγχιστείας (= σώγαμπροι).
Έτσι·. όλοι οι Μανιάτες οποιοδήποτε επώνυμο κι αν έχουν η οικογενειακή τους κατάληξη είναι -ιάνος, όσο κι αν διευρυνθεί γενεαλογικά.
Μιχαλίτσης, το μέλος της οικογένειας: Μιχαλιτσιάνος.Δρακουλάκος, το μέλος της οικογένειας: Δρακουλιάνος.Λεφατζής. το μέλος της οικογένειας: Λεφαγγιάνος.Κάσσης. το μέλος της οικογένειας: Καχιάνος.Μπράτης, το μέλος της οικογένειας: Μπραϊτιάνος.Καγιάλες. το μέλος της οικογένειας: Καγιαλιάνος.Αρμυράντες, το μέλος της οικογένειας: Αρμυραντιάνος.Λιόπουλος, το μέλος της οικογένειας:Λιοπουλιάνος.
Οι συνοικισμοί πάλι πούχουν το όνομά τους από οικογένειες έχουν κατάληξη σε -ιάνικα: Κριελιάνικα. Σκαφιδιάνικα, Μερμηγκιάνικα. Νομίζω ότι όπου υπάρχουν στον Ελλαδικό χώρο τόποι ή χωριά με τέτοια κατάληξη μαρτυρούν μανιάτικη παρουσία εκεί.
2) Το —έας είναι παλαιά μανιάτικη κατάληξη (πριν το 1600 υπήρχε κι αλλού ίσως.) . Είναι αποκλειστικά σχεδόν μανιάτικη σήμερα. Όπου υπάρχει άνθρωπος σε —έας είναι Μανιάτης 99%. Συναντιέται συχνότερα μετά το 1800 στη Μεσσηνιακή Μάνη πριν ήταν εναλλακτικό με το —άκης. Στη Μέσα Μάνη σπανιότερο μετά το 1800.
Το —έας προέρχεται από περιγραφικό (μεγεθυντικό σωματικών ή άλλων γνωρισμάτων) επίθετο, όπως π.χ. Αχειλαρέας (αυτός πούχει μεγάλα χείλη) , Κοιλαρέας, Παδαρέας, Μυταρέας κλπ. Έτσι έχομε το Καβλέας, Χορταρέας κλπ. και μετά, τα πατρωνυμικά Χρηστέας, Χριστοδουλέας, Σαραντέας πού γίνονται μετά και καταληκτικά επιθέτων (αν και το —έας είναι μεγεθυντικό, ενώ το -άκιος σμικρυντικό ωστόσο εναλλάσσονται) :Βαχαβιολέας, Κουρέας (από το Κούρος = κόκορας), Αρκουδέας, Κατσουλέας κλπ.
3) Τα σε —όγιαννης δείχνουν σίγουρη μεσομανιάτικη καταγωγή. Οι υπόλοιποι Ελλαδίτες έχουν την ίδια κατάληξη άλλα με άλλο τονισμό (-όγιαννης). Φραγκόγιαννης, Βαβουλόγιαννης, Βιτσιλόγιαννης, Γιωργουλόγιαννης, Λυκόγιαννης, Αγριόγιαννης, Λιόγιαννης, Ψουρόγιαννης, Κλεφτόγιαννης, Καλογερόγιαννης κλπ. (Πρβλ. τα Κεφαλογιάννης, Βαρδινογιάννης, Τσιρογιάννης, Κοντογιάννης).
4) Τα σε -όλιας δείχνουν σίγουρη μανιάτικη καταγωγή (τα μη μανιάτικα είναι σε -ολιάς). Το β’ συνθετικό είναι Λίας = Ηλίας (εκτός Μάνης είναι Λιάς). Έτσι: Μπουρόλιας. Πετρόλιας, Μιχαλόλιας κλπ. Τα σε -όκωτσος -όπετρος κλπ. γίνονται ανάλογα: Κουφόπετρος, Πηλόκωτσος κι όχι Κουφοπέτρος.
5) Τα σε -όδημας (β' συνθ. είναι Δήμας) το ίδιο με τα προηγούμενα: Γιαννακόδημας Χουλόδημας, Παπαδόδημας κλπ. πρβλ.εκτός Μάνης: Μπρεδήμας, Κατσαδήμας.
6) Τα σε -όγγονας είναι όλα μανιάτικα σίγουρα όσο κανένα άλλο (β' συνθετικό: όγγονας): Παπαδόγγονας, Δημαρόγγονας, Λιακόγγονας.
7) Τα σε -έλος. Μοιάζουν με άλλα ανάλογα εκτός Μάνης π.χ. των νησιών): Ταυραντζέλος, Μπαθρέλος, Καπαρέλος, Κατσιβαρδέλος (ας σημειωθεί ότι μόνο η κατάληξη είναι ιταλόμορφη η υπόλοιπη ρίζα Ελληνική).
8) Τα σε -άρος είναι χαρακτηριστικά μανιάτικα: Καλονάρος (Καλονιοί), Λαουνάρος, Κατσικάρος, Τσιμπιδάρος, Καπερνάρος, Τορνάρος, Σκανταλάρος, Αντώναρος, Κουτριγάρος, Καναβάρος, Κοντράρος.
Μερικά είναι παρατσούκλια που δίνονταν λόγω ομοιότητας με διάσημους άντρες.
9) Σε -ούρος (μη έχοντας όμως σχέση ή ρίζα τους με ιταλικά) : Κουμουνδούρος, Μουσούρος, Γιαννακούρος και Φατούρος, Φερεντούρος, Πατσούρος (που έχουν ιταλική ρίζα).
10) ιταλοκατάληκτα σε -ούτσος (χωρίς ιταλική ρίζα): Μαυρούτσος, Καρλούτσος.
11) Σε -ώτσος: Κοτρώτσος, Βρώτσος.
12) Σε -άτσος: Κουβάτσος.
13) Σε –ούνος: Μπουφούνος, Τσατσαρούνος.
14) Σε -ούζος: Κωσταντούζος, Αραούζος κλπ.
15) ιταλόμορφα: Κοβορίνος, Μπαλίνης, Κάσσης(;), Δεκούλος, Αλετουράνος, Μονέδας, Μαντούβαλος(;), Ρίτσος(;), Καντήρος(;), Ρόζος, Βεντίκος(;), Μπουρίκος(;), Σάσσαρης, Μαγγιόρος, Μπαλιτσάρης(;), Τσαπατσάρης(;), Βαραμέντης, Δραγουμάνος, Ντουρέκας(;), Μέντισης(=Γιατράκης).
16) Ξενικά: Νίκλος, Γαλλάκος, Γουλλιέρμος, Μόσκοβος, Ντούβας, Νέγκας, Μπράτης, Σκλαβούνος, Αρναούτης, Αρβανίτης, Καντραμπασιάνος, Σερεμετάκης, Καούρης, Μπραίμης, Κασίμης, Μπερδέσης(;), Καραντάνης, Μπιράκος(;), Μουσούλης, Αχριάνης, Σαλούφας(;), Χασανάκος, Σμαηλιάνος, Καραμαλής, Μουσταφάς, Κιοπέης, Μπουραζάνης(:), Νταϊφάς, Καραμάνης, Σαλίχος, Κατσίρης, Μορφίρης(;), Μποντίλας, Μποζαγριέγος, Σιβίλιας, Κατελάνος, Αρμυράντες(;), Μπουδιγάδες (μετά Βουδιγάρης), Κάρλες, Καγιάλες, Κατσαφάδος, Κατραμάδος.
17) Βυζαντινά: Κοσμάς, Πόθος, Πάτρος (Πάτρων), Μόφορης, Δεμέστιχας, Γερακάρης, Μεσίσκλης, Λυμπέρης, Παντελέος, Καπηλωρύχος(;).
18) Σε -αίος: Κουτσιλαίος, Κοτιλαίος, Γιαμπαίος.
19) Τα σε -όπουλος είναι πατρωνυμικά, αλλά σπανιότατα επίθετα: Γεωργόπουλος, Μιχαλόπουλος, Δικαιόπουλος. Θάλεγε κανείς ότι ενώ στην υπόλοιπη Ελλάδα τα πατρωνυμικά -όπουλος έγιναν επίθετα, στην Μάνη «δεν πρόφτασαν» να γίνουν.
Κανένα από τα ξενικά επώνυμα δεν σημαίνει ξενική καταγωγή παρά μόνο σε σπανιότατες περιπτώσεις.
Έδιναν ξενικό ή Ελληνικό παρατσούκλι σε ντόπιους Μανιάτες, επειδή έμοιαζαν στο παρουσιαστικό ή ήταν οπαδοί με κάποιον διάσημο άντρα έλληνα ή ξένο της εποχής τους (π.χ. Κουμουνδούρος, Μουσούρος, Καλλέργης). Αυτό συμβαίνει ως και σήμερα.
Από το βιβλίο του Κυριάκου Δ. Κάσση «Μοιρολόγια της Μέσα Μάνης Α’» Αθήνα 1979.
1) Γιατί τα από το βυζαντινό -άκιος προερχόμενα σε -άκης (και -άκος μεταγενέστερα) μανιάτικα ονόματα είναι πριν το 1600 πατρωνυμικά, και όχι επώνυμα.
Περίπου το ίδιο συμβαίνει σε άλλες Ελληνικές «ατόφιες» περιοχές όπως η Αθήνα (τότε), το Μεσολόγγι, ο Μιστράς, το Ναύπλιο.
Τελευταίοι που «κόλλησαν» το -άκης είναι οι Κρητικοί κι οι Αρβανίτες της Β. Ελλάδας (Θράκη κ.λ.π.) γι’ αυτό και το διατηρούν μιας και ενώθηκαν τελευταίοι με την Ελλάδα και το «κόλλησαν» αργότερα στα ονόματα τους ομαδικά.
Το -άκιος είναι βαφτιστικό αυτών πού λέγονταν «Ρωμιοί» δηλ. των απογόνων των κατοίκων του Ελλαδικού χώρου απ' το 212 ως τον 10ο αιώνα μ.Χ. Από κει κι ύστερα γίνεται βαφτιστικό και πατρωνυμικό και από κει πατρωνυμικό και επώνυμο με τη μορφή του -άκης και -άκος.
Το -άκος το πρόσθεσαν οι Μανιάτες μετά το ‘21 μιας και τόχαν κι αυτό σε μικρότερη κλίμακα και εναλλακτικά με το -άκης για να δείξουν ιδιαίτερη καταγωγή, αφού και το παλιό τους -άκης το είχαν ήδη από παλιά ή αντιγράψει απ' αυτούς πολλοί άλλοι.
Έτσι πολλοί πού το όνομα τους ήταν σε -άκης το άλλαξαν σε -άκος. Αυτό συνέβαινε μέχρι και το 1960 (π.χ. ο Μιχαλιόλας έγινε μετά το 1930 Μιχαλολιάκος και «επέστρεψε» στο Μιχαλόλιας μετά το 1960. Ο Μπόφος έγινε Μποφάκος και «επέστρεψε» στο Μπόφος τώρα τελευταία. Ο Μουσούρος έγινε Μουσουράκος και ξανάγινε Μουσοϋρος ή Κάσσης (το παλιότερο του) μετά το 1970. Ο Γιατράκης τόκαμε Γιατράκος μετά το 1880 και το κρατά. Ο Λεοντακιανάκης τόκαμε Λεοντακιανάκος (δύο αδέρφια γράφονται ο ένας έτσι ο άλλος αλλιώς) . Ο Στρατογιαννάκης τόκαμε Στρατογιαννάκος και πλήθος άλλοι.
Επειδή όμως και οι κάτοικοι της Λακεδαίμονας είχαν από παλιά το –άκης, όπως κι οι Μανιάτες, για να μοιάσουν κι αυτοί με τους Μανιάτες, θαύμαζαν, ζήλευαν ή φοβόντουσαν τους άγριους ορεσίβιους — μην ξεχνάμε ότι οι Μανιάτες λεγόντουσαν, στην Επανάσταση του 1821 και πριν, επίσημα Σπαρτιάτες (η σημερινή Σπάρτη δεν υπήρχε) και συνοίκησαν κι αυτοί στην νέα Σπάρτη (1834 κ.ε.), μιας και η παροιμία τους αυτών των ίδιων λέει «ΟΙ Μανιάτες στη Βουλή κι οι Σπαρτιάτες; στη βοσκή», έπιασαν κι αυτοί και κάνανε τα ονόματά τους (με πιο φανατισμό απ' τους ίδιους τους Μανιάτες) τώρα στον εικοστό αιώνα κι αυτοί σε —άκος. Ιδιαίτερα η πλευρά των Μπαρδουνοχωριών —Βόρ. Γυθείου— Β. Ταϋγέτου και Σπάρτης.
Έτσι οι σε -άκος πλήθυναν στη Λακωνία, χωρίς όμως όσοι τόχαν νάνε Μανιάτες, παρά μόνο σε πολύ μικρό ποσοστό. Αντίθετα στους Μέσα Μανιάτες (κι όσους απ' τους Σπαρτιάτες τάχαν πριν από το 1821) διατηρήθηκε και το -άκης εξ ίσου με το -άκος. Αλλά στη Μέσα Μάνη όπως είπαμε το -άκης ήταν πατρωνυμικό και τόχαν όλοι. Τα πραγματικά ονόματά τους ήταν σε άλλες καταλήξεις που θα πούμε αμέσως μετά την επόμενη παράγραφο.
Τα οικογενειακά των Μανιατών όλων ήταν σε -ιάνος (ιταλόμορφα). Χωρίς κανείς να γράφεται στα χαρτιά έτσι, ανήκει σε μία (με στενή ή ευρεία έννοια) οικογένεια πούχει καταλήξεις σε -ιάνος (θηλ. -άνιζα) (Νικλιάνος, Τσουλιάνος. Μιχαλακιάνος. Μπαθριάνος. Ρικιάνος. Γιαννουκιάνος. Ζερβακιάνος). Το -ιάνος σημαίνει σύνολο ανθρώπων πούχουν συγγένεια εξ αίματος (άσχετο αν πολλοί «κολλούσαν» με τον καιρό, λόγω συμμαχίας ή αγχιστείας (= σώγαμπροι).
Έτσι·. όλοι οι Μανιάτες οποιοδήποτε επώνυμο κι αν έχουν η οικογενειακή τους κατάληξη είναι -ιάνος, όσο κι αν διευρυνθεί γενεαλογικά.
Μιχαλίτσης, το μέλος της οικογένειας: Μιχαλιτσιάνος.Δρακουλάκος, το μέλος της οικογένειας: Δρακουλιάνος.Λεφατζής. το μέλος της οικογένειας: Λεφαγγιάνος.Κάσσης. το μέλος της οικογένειας: Καχιάνος.Μπράτης, το μέλος της οικογένειας: Μπραϊτιάνος.Καγιάλες. το μέλος της οικογένειας: Καγιαλιάνος.Αρμυράντες, το μέλος της οικογένειας: Αρμυραντιάνος.Λιόπουλος, το μέλος της οικογένειας:Λιοπουλιάνος.
Οι συνοικισμοί πάλι πούχουν το όνομά τους από οικογένειες έχουν κατάληξη σε -ιάνικα: Κριελιάνικα. Σκαφιδιάνικα, Μερμηγκιάνικα. Νομίζω ότι όπου υπάρχουν στον Ελλαδικό χώρο τόποι ή χωριά με τέτοια κατάληξη μαρτυρούν μανιάτικη παρουσία εκεί.
2) Το —έας είναι παλαιά μανιάτικη κατάληξη (πριν το 1600 υπήρχε κι αλλού ίσως.) . Είναι αποκλειστικά σχεδόν μανιάτικη σήμερα. Όπου υπάρχει άνθρωπος σε —έας είναι Μανιάτης 99%. Συναντιέται συχνότερα μετά το 1800 στη Μεσσηνιακή Μάνη πριν ήταν εναλλακτικό με το —άκης. Στη Μέσα Μάνη σπανιότερο μετά το 1800.
Το —έας προέρχεται από περιγραφικό (μεγεθυντικό σωματικών ή άλλων γνωρισμάτων) επίθετο, όπως π.χ. Αχειλαρέας (αυτός πούχει μεγάλα χείλη) , Κοιλαρέας, Παδαρέας, Μυταρέας κλπ. Έτσι έχομε το Καβλέας, Χορταρέας κλπ. και μετά, τα πατρωνυμικά Χρηστέας, Χριστοδουλέας, Σαραντέας πού γίνονται μετά και καταληκτικά επιθέτων (αν και το —έας είναι μεγεθυντικό, ενώ το -άκιος σμικρυντικό ωστόσο εναλλάσσονται) :Βαχαβιολέας, Κουρέας (από το Κούρος = κόκορας), Αρκουδέας, Κατσουλέας κλπ.
3) Τα σε —όγιαννης δείχνουν σίγουρη μεσομανιάτικη καταγωγή. Οι υπόλοιποι Ελλαδίτες έχουν την ίδια κατάληξη άλλα με άλλο τονισμό (-όγιαννης). Φραγκόγιαννης, Βαβουλόγιαννης, Βιτσιλόγιαννης, Γιωργουλόγιαννης, Λυκόγιαννης, Αγριόγιαννης, Λιόγιαννης, Ψουρόγιαννης, Κλεφτόγιαννης, Καλογερόγιαννης κλπ. (Πρβλ. τα Κεφαλογιάννης, Βαρδινογιάννης, Τσιρογιάννης, Κοντογιάννης).
4) Τα σε -όλιας δείχνουν σίγουρη μανιάτικη καταγωγή (τα μη μανιάτικα είναι σε -ολιάς). Το β’ συνθετικό είναι Λίας = Ηλίας (εκτός Μάνης είναι Λιάς). Έτσι: Μπουρόλιας. Πετρόλιας, Μιχαλόλιας κλπ. Τα σε -όκωτσος -όπετρος κλπ. γίνονται ανάλογα: Κουφόπετρος, Πηλόκωτσος κι όχι Κουφοπέτρος.
5) Τα σε -όδημας (β' συνθ. είναι Δήμας) το ίδιο με τα προηγούμενα: Γιαννακόδημας Χουλόδημας, Παπαδόδημας κλπ. πρβλ.εκτός Μάνης: Μπρεδήμας, Κατσαδήμας.
6) Τα σε -όγγονας είναι όλα μανιάτικα σίγουρα όσο κανένα άλλο (β' συνθετικό: όγγονας): Παπαδόγγονας, Δημαρόγγονας, Λιακόγγονας.
7) Τα σε -έλος. Μοιάζουν με άλλα ανάλογα εκτός Μάνης π.χ. των νησιών): Ταυραντζέλος, Μπαθρέλος, Καπαρέλος, Κατσιβαρδέλος (ας σημειωθεί ότι μόνο η κατάληξη είναι ιταλόμορφη η υπόλοιπη ρίζα Ελληνική).
8) Τα σε -άρος είναι χαρακτηριστικά μανιάτικα: Καλονάρος (Καλονιοί), Λαουνάρος, Κατσικάρος, Τσιμπιδάρος, Καπερνάρος, Τορνάρος, Σκανταλάρος, Αντώναρος, Κουτριγάρος, Καναβάρος, Κοντράρος.
Μερικά είναι παρατσούκλια που δίνονταν λόγω ομοιότητας με διάσημους άντρες.
9) Σε -ούρος (μη έχοντας όμως σχέση ή ρίζα τους με ιταλικά) : Κουμουνδούρος, Μουσούρος, Γιαννακούρος και Φατούρος, Φερεντούρος, Πατσούρος (που έχουν ιταλική ρίζα).
10) ιταλοκατάληκτα σε -ούτσος (χωρίς ιταλική ρίζα): Μαυρούτσος, Καρλούτσος.
11) Σε -ώτσος: Κοτρώτσος, Βρώτσος.
12) Σε -άτσος: Κουβάτσος.
13) Σε –ούνος: Μπουφούνος, Τσατσαρούνος.
14) Σε -ούζος: Κωσταντούζος, Αραούζος κλπ.
15) ιταλόμορφα: Κοβορίνος, Μπαλίνης, Κάσσης(;), Δεκούλος, Αλετουράνος, Μονέδας, Μαντούβαλος(;), Ρίτσος(;), Καντήρος(;), Ρόζος, Βεντίκος(;), Μπουρίκος(;), Σάσσαρης, Μαγγιόρος, Μπαλιτσάρης(;), Τσαπατσάρης(;), Βαραμέντης, Δραγουμάνος, Ντουρέκας(;), Μέντισης(=Γιατράκης).
16) Ξενικά: Νίκλος, Γαλλάκος, Γουλλιέρμος, Μόσκοβος, Ντούβας, Νέγκας, Μπράτης, Σκλαβούνος, Αρναούτης, Αρβανίτης, Καντραμπασιάνος, Σερεμετάκης, Καούρης, Μπραίμης, Κασίμης, Μπερδέσης(;), Καραντάνης, Μπιράκος(;), Μουσούλης, Αχριάνης, Σαλούφας(;), Χασανάκος, Σμαηλιάνος, Καραμαλής, Μουσταφάς, Κιοπέης, Μπουραζάνης(:), Νταϊφάς, Καραμάνης, Σαλίχος, Κατσίρης, Μορφίρης(;), Μποντίλας, Μποζαγριέγος, Σιβίλιας, Κατελάνος, Αρμυράντες(;), Μπουδιγάδες (μετά Βουδιγάρης), Κάρλες, Καγιάλες, Κατσαφάδος, Κατραμάδος.
17) Βυζαντινά: Κοσμάς, Πόθος, Πάτρος (Πάτρων), Μόφορης, Δεμέστιχας, Γερακάρης, Μεσίσκλης, Λυμπέρης, Παντελέος, Καπηλωρύχος(;).
18) Σε -αίος: Κουτσιλαίος, Κοτιλαίος, Γιαμπαίος.
19) Τα σε -όπουλος είναι πατρωνυμικά, αλλά σπανιότατα επίθετα: Γεωργόπουλος, Μιχαλόπουλος, Δικαιόπουλος. Θάλεγε κανείς ότι ενώ στην υπόλοιπη Ελλάδα τα πατρωνυμικά -όπουλος έγιναν επίθετα, στην Μάνη «δεν πρόφτασαν» να γίνουν.
Κανένα από τα ξενικά επώνυμα δεν σημαίνει ξενική καταγωγή παρά μόνο σε σπανιότατες περιπτώσεις.
Έδιναν ξενικό ή Ελληνικό παρατσούκλι σε ντόπιους Μανιάτες, επειδή έμοιαζαν στο παρουσιαστικό ή ήταν οπαδοί με κάποιον διάσημο άντρα έλληνα ή ξένο της εποχής τους (π.χ. Κουμουνδούρος, Μουσούρος, Καλλέργης). Αυτό συμβαίνει ως και σήμερα.
Από το βιβλίο του Κυριάκου Δ. Κάσση «Μοιρολόγια της Μέσα Μάνης Α’» Αθήνα 1979.
Κυριακή 22 Μαρτίου 2009
ΤΟ ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΟ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ
ΠΡΟΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΑ ΧΡΟΝΙΑ
Σεπτέμβριος 1814:Ιδρύεται στην Οδησσό της Ρωσίας από τους Νικόλαο
Σκουφά, Εμμανουήλ Ξάνθο και Αθανάσιο Τσακάλωφ η
Φιλική Εταιρεία.
Το 1818: Η έδρα της Φιλικής Εταιρείας μεταφέρεται στην
Κωνσταντινούπολη.
Ιανουάριος 1820: Ο Ιωάννης Καποδίστριας, υπουργός εξωτερικών της
Ρωσίας, αρνείται την ηγεσία της Φιλικής Εταιρείας.
Απρίλιος 1820: Ο Αλέξανδρος Υψηλάντης αναλαμβάνει «Γενικός
Γραμματέας της Ανώτατης Αρχής της Φιλικής Εταιρείας».
1821
Ιανουάριος: Στη διάσκεψη της Βόστιτσας (Αίγιο) οι πρόκριτοι της
Πελοποννήσου διατυπώνουν κάποιες επιφυλάξεις σχετικά
με την επιτυχία του επαναστατικού εγχειρήματος.
Φεβρουάριος, 22: Ο Αλέξανδρος Υψηλάντης διαβαίνει τον Προύθο,
παραπόταμο του Δούναβη και φυσικό σύνορο ανάμεσα
στην Οθωμανική Αυτοκρατορία και τη Ρωσία.
Φεβρουάριος, 24: Ο Αλέξανδρος Υψηλάντης κυκλοφορεί την Επαναστατική
προκήρυξη «Μάχου υπέρ Πίστεως και Πατρίδος». Αυτή η
ενέργεια σηματοδοτεί και την επίσημη έναρξη της
Επανάστασης στις Παραδουνάβιες Ηγεμονίες.
Μάρτιος, 10: Ο Αλέξανδρος Υψηλάντης συγκροτεί στο Φώξανι τον Ιερό
Λόχο, ο οποίος αποτελείται κυρίως από Έλληνες
σπουδαστές ευρωπαϊκών πανεπιστημίων και μαθητές του
ελληνικού σχολείου της Οδησσού.
Μάρτιος, 23: Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης και ο Πετρόμπεης
Μαυρομιχάλης απελευθερώνουν την Καλαμάτα.
Μάρτιος, 25: Ο επίσκοπος Παλαιών Πατρών Γερμανός ορκίζει στην
Πάτρα, στην πλατεία του Αγίου Γεωργίου, τους
αγωνιστές.
Μάρτιος, 27: Ο Αλέξανδρος Υψηλάντης απελευθερώνει το
Βουκουρέστι. Την ίδια περίοδο ο τσάρος της Ρωσίας τον
αποκηρύττει και τον διαγράφει από τους ρωσικούς
στρατιωτικούς καταλόγους.
Απρίλιος, 10: Απαγχονισμός του Πατριάρχη Γρηγόριου του Ε΄ στην
Κωνσταντινούπολη.
Απρίλιος, 23-24: Ήττα και μαρτυρικός θάνατος του Αθανάσιου Διάκου στην
Αλαμάνα,από τους Τούρκους, υπό τους Κιοσέ Μεχμέτ και
ΟΜέρ Βρυώνη.
Μάιος, 7: Ο Άνθιμος Γαζής και ο Κυριάκος Μπασδέκης κηρύσσουν
την επανάσταση στο Πήλιο.
Μάιος, 8: Ο Οδυσσέας Ανδρούτσος νικάει στο Χάνι της Γραβιάς τους
Τούρκους, με αρχηγούς τον Κιοσέ Μεχμέτ και Ομέρ
Βρυώνη.
Μάιος, 12-13: Νίκη των Ελλήνων στο Βαλτέτσι.
Μάιος, 17: Ο Εμμανουήλ Παππάς, κηρύσσει την επανάσταση στις
Καρυές του Αγίου Όρους.
Μάιος: Ο Εμμανουήλ Παππάς ξεσηκώνει τη Χαλκιδική.
Ιούνιος: Ο Δημήτριος Υψηλάντης φτάνει στην Πελοπόννησο.
Ιούνιος, 1: Απελευθερώνεται η Ιερισσός, τα Μαντεμοχώρια και άλλες
περιοχές της Χαλκιδικής.
Ιούνιος, 7: Ήττα του Ιερού Λόχου στο Δραγατσάνι.
Ιούνιος, 25-26: Νίκη των Ελλήνων στα Βασιλικά της Βοιωτίας, υπό τον Ι.
Γκούρα.
Ιούλιος, 15: Νίκη των Ελλήνων στα Βρυσάκια της Εύβοιας, υπό τον
Αγγελή Γοβγίνα.
Ιούλιος, 23: Απελευθερώνεται το Κάστρο της Μονεμβασιάς.
Σεπτέμβριος, 23: Καταλαμβάνεται η Τριπολιτσά. Θρίαμβος Κολοκοτρώνη.
Οκτώβριος, 30: Καταπνίγεται η Επανάσταση στη Χαλκιδική.
Δεκέμβριος, 20: Α΄ Εθνοσυνέλευση στην παλιά Επίδαυρο.
Ευχαριστώ τον κ.Θ. Ιλιάδη,τον δάσκαλο των τμημάτων Ελληνικής Γλώσσας στο Μάινζ και Ίνγκελχαιμ, που μου έδωσε αυτόν τον χρονολογικό πίνακα από το αρχείο της βιβλιοθήκης του.
Το χρονολόγιο που έχω στα χέρια μου αναδρομεί μέχρι και το 1832 και θα σας το παρουσιάσω σε μικρές αναρτήσεις για να μην σας κουράσει.Βέβαια απουσιάζει η 17 Μαρτίου που για μας τους Μανιάτες και Λάκωνες αποτελεί μεγάλη περηφάνια αλλά οι ιστορικές πηγές έτσι το θέλουν.
Σκουφά, Εμμανουήλ Ξάνθο και Αθανάσιο Τσακάλωφ η
Φιλική Εταιρεία.
Το 1818: Η έδρα της Φιλικής Εταιρείας μεταφέρεται στην
Κωνσταντινούπολη.
Ιανουάριος 1820: Ο Ιωάννης Καποδίστριας, υπουργός εξωτερικών της
Ρωσίας, αρνείται την ηγεσία της Φιλικής Εταιρείας.
Απρίλιος 1820: Ο Αλέξανδρος Υψηλάντης αναλαμβάνει «Γενικός
Γραμματέας της Ανώτατης Αρχής της Φιλικής Εταιρείας».
1821
Ιανουάριος: Στη διάσκεψη της Βόστιτσας (Αίγιο) οι πρόκριτοι της
Πελοποννήσου διατυπώνουν κάποιες επιφυλάξεις σχετικά
με την επιτυχία του επαναστατικού εγχειρήματος.
Φεβρουάριος, 22: Ο Αλέξανδρος Υψηλάντης διαβαίνει τον Προύθο,
παραπόταμο του Δούναβη και φυσικό σύνορο ανάμεσα
στην Οθωμανική Αυτοκρατορία και τη Ρωσία.
Φεβρουάριος, 24: Ο Αλέξανδρος Υψηλάντης κυκλοφορεί την Επαναστατική
προκήρυξη «Μάχου υπέρ Πίστεως και Πατρίδος». Αυτή η
ενέργεια σηματοδοτεί και την επίσημη έναρξη της
Επανάστασης στις Παραδουνάβιες Ηγεμονίες.
Μάρτιος, 10: Ο Αλέξανδρος Υψηλάντης συγκροτεί στο Φώξανι τον Ιερό
Λόχο, ο οποίος αποτελείται κυρίως από Έλληνες
σπουδαστές ευρωπαϊκών πανεπιστημίων και μαθητές του
ελληνικού σχολείου της Οδησσού.
Μάρτιος, 23: Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης και ο Πετρόμπεης
Μαυρομιχάλης απελευθερώνουν την Καλαμάτα.
Μάρτιος, 25: Ο επίσκοπος Παλαιών Πατρών Γερμανός ορκίζει στην
Πάτρα, στην πλατεία του Αγίου Γεωργίου, τους
αγωνιστές.
Μάρτιος, 27: Ο Αλέξανδρος Υψηλάντης απελευθερώνει το
Βουκουρέστι. Την ίδια περίοδο ο τσάρος της Ρωσίας τον
αποκηρύττει και τον διαγράφει από τους ρωσικούς
στρατιωτικούς καταλόγους.
Απρίλιος, 10: Απαγχονισμός του Πατριάρχη Γρηγόριου του Ε΄ στην
Κωνσταντινούπολη.
Απρίλιος, 23-24: Ήττα και μαρτυρικός θάνατος του Αθανάσιου Διάκου στην
Αλαμάνα,από τους Τούρκους, υπό τους Κιοσέ Μεχμέτ και
ΟΜέρ Βρυώνη.
Μάιος, 7: Ο Άνθιμος Γαζής και ο Κυριάκος Μπασδέκης κηρύσσουν
την επανάσταση στο Πήλιο.
Μάιος, 8: Ο Οδυσσέας Ανδρούτσος νικάει στο Χάνι της Γραβιάς τους
Τούρκους, με αρχηγούς τον Κιοσέ Μεχμέτ και Ομέρ
Βρυώνη.
Μάιος, 12-13: Νίκη των Ελλήνων στο Βαλτέτσι.
Μάιος, 17: Ο Εμμανουήλ Παππάς, κηρύσσει την επανάσταση στις
Καρυές του Αγίου Όρους.
Μάιος: Ο Εμμανουήλ Παππάς ξεσηκώνει τη Χαλκιδική.
Ιούνιος: Ο Δημήτριος Υψηλάντης φτάνει στην Πελοπόννησο.
Ιούνιος, 1: Απελευθερώνεται η Ιερισσός, τα Μαντεμοχώρια και άλλες
περιοχές της Χαλκιδικής.
Ιούνιος, 7: Ήττα του Ιερού Λόχου στο Δραγατσάνι.
Ιούνιος, 25-26: Νίκη των Ελλήνων στα Βασιλικά της Βοιωτίας, υπό τον Ι.
Γκούρα.
Ιούλιος, 15: Νίκη των Ελλήνων στα Βρυσάκια της Εύβοιας, υπό τον
Αγγελή Γοβγίνα.
Ιούλιος, 23: Απελευθερώνεται το Κάστρο της Μονεμβασιάς.
Σεπτέμβριος, 23: Καταλαμβάνεται η Τριπολιτσά. Θρίαμβος Κολοκοτρώνη.
Οκτώβριος, 30: Καταπνίγεται η Επανάσταση στη Χαλκιδική.
Δεκέμβριος, 20: Α΄ Εθνοσυνέλευση στην παλιά Επίδαυρο.
Ευχαριστώ τον κ.Θ. Ιλιάδη,τον δάσκαλο των τμημάτων Ελληνικής Γλώσσας στο Μάινζ και Ίνγκελχαιμ, που μου έδωσε αυτόν τον χρονολογικό πίνακα από το αρχείο της βιβλιοθήκης του.
Το χρονολόγιο που έχω στα χέρια μου αναδρομεί μέχρι και το 1832 και θα σας το παρουσιάσω σε μικρές αναρτήσεις για να μην σας κουράσει.Βέβαια απουσιάζει η 17 Μαρτίου που για μας τους Μανιάτες και Λάκωνες αποτελεί μεγάλη περηφάνια αλλά οι ιστορικές πηγές έτσι το θέλουν.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)